• Αρχική
  • Πνευματικά
  •            Ἂλλαι αἱ βουλαί τῶν ἀνθρώπων, καί ἂλλα ὁ Θεός κελεύει. ( Ἂλλα τά σχέδια τῶν ἀνθρώπων, καί ἂλλα ὁ θεός ἀποφασίζει).

           Ἂλλαι αἱ βουλαί τῶν ἀνθρώπων, καί ἂλλα ὁ Θεός κελεύει. ( Ἂλλα τά σχέδια τῶν ἀνθρώπων, καί ἂλλα ὁ θεός ἀποφασίζει).

                                                                     

                                    

                                                                                                                                                                      Κάτι παρόμοιο μᾶς ἀναφέρει καί ὁ προφιτάναξ Δαυΐδ στον (32ρο ψαλμό του στχ.10) «Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων·» Δηλαδή (Κι ἂν τά εἰδωλολατρικά ἒθνη πάρουν ἀλόγιστες ἀποφάσεις, ὁ Κύριος τίς ματαιώνει καί τίς διασκορπίζει σάν ἂχυρο καί σάν καπνό, καί ματαιώνει τά ἐπίβουλα καί ὀλέθρια σχέδια τῶν λαῶν πού κατέστρωσαν μέ  ὑστεροβουλία καί πανουργία, ὃπως ἐπίσης καί τίς ἀποφάσεις πού πῆραν ἂρχοντες οἱ ὁποῖοι στηρίχθηκαν στή δική τους δύναμη).                            

        Εἶναι γεγονός ὃτι ζοῦμε εἰς τήν ἐποχή τῆς ὑπερπληροφορίσεως ἀλλά καί τῆς μεγάλης παραπληροφορίσεως. Ἡ κατακλισμιαῖα ὃμως αὐτή πληροφόρησις τήν ὁποῖα δέχεται ὁ σημερινός ἂνθρωπος τόν καθιστᾶ ἀδύναμο εἰς τό νά φιλτράρη καί νά κατανοῆ πού βρίσκεται ἡ ἀλήθεια καί πού ὑπάρχει τό ψέμα. Ἡ ἀδυναμία του αὐτή καί ἡ ἒλλειψις  δυνατῆς πίστεως, ἀλλά καί γνώσεως τόν ὁδηγούν εἰς τήν ἀπογοήτευση, τήν μελαγχολία καί δυστυχῶς κάποιες φορές εἰς ἂσχημες ἀκραῖες καταστάσεις.

Ξεχνοῦμε δυστυχῶς, τά λόγια τοῦ χριστοῦ μας τά ὁποῖα μᾶς ἂφησε ὡς παρακαταθήκη, καί μᾶς προετοίμασε διά ὃλα, ἀλλά καί μᾶς ὑπέδειξε τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον πρέπει νά πολιτεύομεθα προκειμένου ὁ τρόπος  ζωῆς μας νά ὑποστηρίζη τόν σκοπόν διά τόν ὁποῖον ἒχουμε ἒλθει εἰς τήν γῆν καί ὁ ὁποῖος δέν εἶναι ἂλλος ἀπό  τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς μας.                                                                                                                                                                                                                                        Ξεχνοῦμε τό Χριστός Ἀνέστη.  Ξεχνοῦμε  τό μή φοβεῖσθε πού εἶπε ὁ Κύριός μας. Θαρσεῖτε ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμο. Ξεχνοῦμε ὃτι οὒτε μία τρίχα ἀπό τήν κεφαλήν μας δέν πέφτει χωρίς νά τό ἐπιτρέπει ὁ Κύριος . (Λουκ. κεφ.ιβ  στ.7) Καί αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πάσαι ἠρίθμηνται. Μή οὖν φοβεῖσθε.  (Ἀκόμη καί αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς σας ὃλαι ἒχουν ἀριθμηθῆ. Καί ἠξεύρει ὁ Θεός καί τά πλέον ἀσήμαντα καί ἐλάχιστα, πού ἠμπορεῖ νά σᾶς συμβοῦν. Ἀφοῦ λοιπόν παρακολουθεῖ ὁ Θεός ὃσα σᾶς συμβαίνουν, μη λοιπόν φοβεῖσθε.)

Ξεχνοῦμε πῶς ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὃτι ὁ ἒχων πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως καί ὂρη μπορεῖ νά μετακινήση. (Ματθ.κεφ.ιζ στιχ 20)

«Ἀμήν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.» Δηλαδή  (ἐάν ἒχετε πίστιν θερμήν καί σφοδράν σάν τόν μικρόν σπόρον τοῦ σιναπιοῦ, θά εἲπητε εἰς τό βουνόν αὐτό ,πήγαινε ἀπ΄ ἐδῶ ἐκεῖ , καί θά μετακινηθῆ. Καί τίποτε δέν θά εἶναι ἀδύνατον εἰς σᾶς).

῾Ο πεπτοκώς ἂγελος ἀπό καταβολῆς κόσμου ἢθελε καί θέλει τήν ἐξώντοσιν τοῦ ἀνθρωπίνου γέννους. Καί εἶναι ἡλίου φαϊνότερον ὃτι εἰς τήν παρούσα  ἐποχή ἡ δύναμις τοῦ κακκοῦ ἒχει θεριέψει καί πολεμεῖ τόν ἂνθρωπο παντί τρόπω ἀλλά καί  περισσότερο ἀπό κάθε ἂλλη ἐποχή θά ἒλεγα. Ἀναρωτηθήκαμε ὃμως ποτέ τό γιατί συμβαίνει αὐτό; Γιατί ἐνώ ὃλοι οἱ λαοί τῆς γῆς  ὁμιλοῦν γιά εἰρήνη ἒχουμε πολέμους; Γιατί ἐφό- σον ἡ ἐπιστήμη τῆς ἱατρικῆς ἒχει προοδεύσει τόσο πολύ ὑπάρχουν αὐτές οἱ πανδημίες ὃπου ὁ ἂνθρωπος νοιώθει τόσο ἀνήμπορος μπροστά τους; Καί διά νά μήν ἀναφέρω ὃλα αὐτά τά πρωτόγνωρα τά ὁποῖα συμβαίνουν κάθε τόσο καί ὃλοι γνωρίζουμε, ὃπως ἐπί παραδείγματι ὁ φαινομενικά χωρίς αἰτία μαζικός θάνατος πτηνῶν, ψαριῶν ,κλπ. Ἀναλογισθήκαμε μήπως ἐμεῖς οἱ ἲδιοι οἱ ὁποῖοι εἲμαστε τόσο ὑπερήφανοι  γιά τά ἐπιτεύγματα τῆς ἐποχῆς μας, τήν πρόοδο τῆς ἐπιστήμης, τῆς τεχνολογίας, τήν ἐφηΐα τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου κλπ. εὐθυνόμαστε καί γιά κάθε τί ἂσχημο τῆς ἐποχῆς μας; Μήπως ἀφήσαμε τόν κάπως δύσκολο δρόμο τοῦ Χριστοῦ μας καί στραφήκαμε εἰς τήν εὒκολη λύση καί τήν εὒκολη ὁδό; Νομίζω πῶς αὐτό ἀκριβῶς συμβαίνει καί θά τολμοῦσα νά πῶ, πῶς  μᾶλλον δέν ἀπαλαγίκαμε ποτέ ἀπό τίς παγανιστικές θεωρίες καί πιστεύω. Ἡ ἐποχή μας  χαρακτιρίζεται ἀπό δύο μεγάλες ἀντιθέσεις, θά ἒλεγα πῶς εἶναι ἡ ἐποχή τῶν ἂκρων. Διότι ἀπό τήν μία ὑπάρχει ἀλματώδης ἀνάπτυξις καί πρόοδος σέ πολύ καίριους τομεῖς ὃπως ἡ ἱατρική, ἡ τεχνολογία, ἡ ἁστρονομία, ὁ σημερινός ἂνθρωπος κατόρθωσε νά φθάση ἓως τήν σελήνη καί από τήν ἂλλη ἀναβιόνουμε  παγανιστικά πιστεύω, τά ὁποῖα δέν εἶναι τίποτε ἂλλο παρά σκοταδισμός καί  λατρεία τοῦ ἂρχοντος τοῦ σκότους ἂλλοτε συγκεκαλυμένα καί ἂλλοτε μέ τόν πιό προφανή τρόπο. Εὒλογο  δέ εἶναι ὃλοι μας νά ἀναρωτιθοῦμε τό γιατί; Γιατί ἡ ροπή αὐτή τοῦ ἀνθρώπου σέ ὃλα αὐτά τά πιστεύω; Ἡ απάντησις μᾶς ἒρχεται ἀπό πολύ παλιά, ἒρχεται ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ μας,  ὃταν ὁ Ἰούδας προκειμένου νά ἐξοικονομίση τά 30 τριάκοντα ἀργύρια δέν δίστασε νά προβῆ εἰς τήν προδοσία τοῦ διδασκάλου του. Ἡ ἐπιδείωξη τοῦ εὒκολου χρήματος , ὁ ἀσυλλόγιστος καί ὁ ἀκόρεστος πλουτισμός μέ κάθε τίμημα εἶναι μία ἀπό τίς μεγαλήτερες αἰτίες. Ἡ μεγάλη ἠθική κατάπτοσις, τό κυνήγι τῆς δόξας καί ἡ στροφή τοῦ ἀνθρώπου εἰς τό νά ὑπηρετῆ τήν  ὓλη καί ὂχι τό πνεῦμα εἶναι κάποιες ἀκόμη αἰτίες. Ὁ Κύριος ὃμως  μᾶς ἒχει προειδοποιείσει καί δέν μᾶς ἂφησε  ἐκτεθειμένους. Μᾶς τό τόνησε   (Ματθ. 7,13) « Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς.»

(Ματθ. 7,13) Δηλαδή (Μή ἀποθαρρυνθῆτε ἀπό τάς δυσκολίας, πού εἰς τήν ἀρχήν θά σᾶς παρουσιάση ἡ ἐφαρμογή τοῦ χρυσοῦ αὐτοῦ νόμου καί κανόνος. Προσπαθήσατε νά ἒμβητε εἰς τόν δρόμον τῆς ἀρετῆς διά τῆς στενῆς πύλης ἀπαρνούμενοι τόν ἁμαρτωλόν βίον σας. Χρειάζεται δέ προσπάθεια ἐπίμονος εἰς τοῦτο. Διότι εἶναι πλατεῖα ἡ θύρα καί εὐρύχωρος ὁ δρόμος, πού ἀποπλανᾶ εἰς τήν αἰωνίαν ἀπώλειαν  τῆς  κολάσεως, καί πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι, πού εἰσέρχονται εἰς αύτήν, διότι μέ εὐκολίαν μεγάλην καί χωρίς τόν παραμικρόν ἀγῶνα ἐμβαίνει κανείς εἰς αὐτήν. Ὁ δρόμος τῆς ἁμαρτίας εἶναι εὐρύχωρος.

(Ματθ. 7,14)   «τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!»

(Ματθ. 7,14) Δηλαδή « Πόσον εἶναι στενή ἡ θύρα καί γεμᾶτος δυσκολίας καί κινδύνους καί πιέσεις ὁ δρόμος, πού φέρει εἰς τήν αἰωνίαν ζωήν, ἐπειδή πρέπει κανείς νά ἀντισταθῆ καί νά ἀντιδράση ὂχι μόνον εἰς τάς κακάς παρακινήσεις τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά καί εἰς τάς κακάς συνηθείας καί κλίσεις τοῦ ἑαυτοῦ του. Δι΄ αὐτό ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού εὑρίσκουν τόν δρόμον αὐτόν».

Μήπως λοιπόν ἐμεῖς οἱ ἲδιοι εἲμαστε οἱ αἲτιοι διά τήν κατάστασιν πού εὑρισκόμεθα σήμερα; Μήπως  ἀπαρνηθήκαμε τό ὀρθόδοξο βάπτισμά μας, διότι ὃσοι ἐν Χριστῶ ἐβαπτίσθημεν  Χριστῶ ἐνεδήθημεν  καί στραφήμακε χωρίς κἂν νά τό σκεφτοῦμε εἰς τό νά ὑπηρετοῦμε  ἐντολές ἂλλου ἂρχοντος; Δηλαδή νά ὑπηρετοῦμε τόν ἂρχοντα τοῦ κόσμου τούτου, τόν ἂρχοντα τοῦ σκότους;

Μέσα ἀπό τήν ὑπάρχουσα  κρίσιν  κλεισμένοι εἰς τάς οἰκίας μας μέ τόν χρόνο ὃλον δικό μας μᾶς δίνεται ἡ εὐκαιρία νά κάνουμε μιά βαθιά ἐνδοσκόπηση καί νά σκεφτοῦμε τό ἀπό πού ξεκινήσαμε καί εἰς ποίαν ἠθική καί πνευματικήν κατάστασιν εὑρισκόμεθα. Εἶναι εὐκαιρία νά ἀναλογισθοῦμε τά λάθη μας καί ἀποφασιστικά νά προσπαθήσουμε νά  ἀλλάξουμε στάση καί τρόπο   ζωῆς. Εἶναι ἡ ὣρα νά ἀλλάξουμε στρατόπεδο καί  νά ὑπηρετήσουμε πλέον αὐτό για τό ὁποῖο εἲμαστε πλασμένοι καί ἐκλήθηθεν εἰς τό ἃγιο βάπτισμά μας. Νά γίνουμε δηλαδή πραγματικοί μέχρι θυσίας στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ καί μόνο τοῦ Χριστοῦ. Λέγω βέβαια μέχρι θυσίας, διότι ὁ ἲδιος ὁ Κύριος μᾶς εἶπε (Ἀποκ. Ἰωανν. Κεφ.3 στχ 15) οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. ( Γνωρίζω καλά τά ἒργα σου, ὃτι δηλαδή οὒτε ψυχρός εἶσαι εἰς τήν πίστιν, καί τον ζῆλον, οὒτε ζεστός καί θερμός. Εἲθε νά ἢσουν ἢ ψυχρός, διότι τότε θά ὑπῆρχε μεγαλυτέρα ἐλπίς νά μετανοήσης κάποτε καί  νά γίνης ζηλωτής. ἢ νά ἢσουν ζεστός καί θερμός.

(Ἀποκ. Ἰωάνν. κεφ 3, στχ.16) οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. Δηλαδή ( Ἒτσι, ἐπειδή εἶσαι χλιαρός καί δέν εἶσαι οὒτε ζεστός οὒτε ψυχρός, θά σέ ξεράσω ἀπό τό στόμα μου.

Ἦλθε ἡ ὣρα νά ἀνανεώσουμε τό βάπτισμά μας μέ τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως καί νά ποῦμε αὐτή τήν φορά ἐμεῖς οἱ ἲδιοι καί ὂχι οἱ ἀνάδοχοί μας , μέ σθένος καί δύναμη ψυχῆς τό «’Αποτάσσομαί σοι, σατανᾶ, καί τῆ πομπῆ σου, καί τῆ λατρεία σου, καί συντάσσομαί σοι Χριστέ».

Διότι ὁ Χριστός εἶναι φῶς καί τό φῶς νικάει πάντα τό σκότος καί ὃπου ὑπάρχει ὁ Χριστός ἐκεῖ ὑπάρχει καί φῶς. Καί ἐάν ἀδελφοί γίνομε πραγματικοί καί ἀληθηνοί στρατιῶτες Χριστοῦ τότε ὂντως δέν πρέπει νά φοβούμεθα τίποτε διότι ὁ Κύριος ὁ ἲδιος μᾶς τό ὑποσχέθηκε ὃτι θά εἶναι πάντα μαζί μας, ΧΘΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ, καί εἰς τούς ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ. Θά εἶναι μαζί μέ τούς στρατιώτας του, μαζί  μέ τούς μαθητάς του καί τούς πιστούς ὁπαδούς του, μαζί μέ ἐκείνους πού τόν ἀγαπούν. Καί τόν ἀγαπούν πραγματικά ὃπως ὁ ἲδιος εἶπε μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τηρούν τάς  ἐντολάς του καί ἀκοῦν τόν λόγον αὐτοῦ, ἀλλά καί φυλάσουν αὐτόν. ( Ἰωάνν. Κεφ. Ιδ΄ στχ. 15) Ἐάν ἀγαπᾶτέ με, τάς ἐντολάς τάς ἐμᾶς τηρήσατε. Δηλαδή (διά νά σᾶς εἰσακούω καί διά νά λάβετε μεγάλας δωρεάς ἀπό τόν Πατέρα μου, πρέπει νά μέ ἀγαπᾶτε. Ἐάν δέ μέ ἀγαπᾶτε, τηρήσατε τάς ἐντολάς μου καί δείξατε οὓτως, ὃτι ἡ πρός ἐμέ ἀγάπη σας εἶναι ἀληθής καί εἰλικρινής.)   Μετάνοια λοιπόν χρειάζεται. Μετάνοια, ἐξομολόγηση, θεία κοινωνία, προσευχή καί ἐλεημοσύνη. Αὐτά εἶναι καί τά κλειδιά πού θά μᾶς ἐπιτρέψουν τήν συνοδοιπορία μέ τό Χριστό. Διότι μία εἶναι ἡ ἀληθινή ὁδός τῆς σωτηρίας μας καί αὐτή δέν εἶναι ἂλλη παρά ἡ ὁδός τήν ὁποῖαν ὁ ἲδιος ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς  Χριστός μᾶς ἒδειξε. Ἐδῶ ἐπιβάλλεται νά τονίσουμε ὃτι ἡ ὀρθοδοξία μας εἶναι πάνω ἀπ΄ ὃλα βίομα καί ὃποιος ἀξιώθηκε  τῆς εὐλογίας νά γευθῆ εἰς τά κατάβαθα τῆς ψυχῆς του τήν γλυκύτητα τῆς θείας χάριτος ἀντιλαμβάνεται ἀμέσως τό μέγεθος καί τό μεγαλεῖον τῆς ἀληθείας πού κρύβεται σαὐτήν. Ἲσως αὐτός νά εἶναι καί ἓνας ἀπό τούς λόγους ἡ ἒλειψις δηλαδή τῆς βιοματικῆς ἀλήθειας καθώς καί ἡ ἐμπάθεια  πού ἐπιτρέπει σέ πάρα πολλούς βαπτισμένους χριστιανούς νά βάλονται ἐνάντια στόν θησαυρό πού τούς ἒχει δωθεῖ δωρεάν δηλαδή τό ὀρθόδοξο βάπτισμά τους. Βέβαια ἡ ἀναζήτησις τοῦ Χριστοῦ ποτέ δέν ἒβλαψε κανέναν ἀλλά ἀντίθετα τόν ὁδήγησε σέ πρωτόγνωρες θεϊκές καταστάσεις πού οὒτε εἶχε διανοειθεῖ, ὃπως ἐπίσης καί σέ σκαλοπάτια πού ὁδηγοῦν εἰς τήν ἁγιότητα, διότι ὁ Χριστός μᾶς ἒδωσε τήν ἐντολή ἃγιοι γίνεσθαι ὃτι ἐγώ ἃγιος εἰμί. ὃπως ἐπίσης μᾶς εἶπε τό γνωστόν ἐρευνᾶτε τάς γραφας. Δηλαδή νά τόν ἀναζητοῦμεν. Διά νά αποφασίση βέβαια κάποιος τό ξεκίνημα εἰς τήν πνευματική ἀναζήτηση καί νά ἀρχίση νά ἀνεβαίνη τά πνευματικά σκαλοπάτια  ἀναγκαῖα προϋπόθεσις εἶναι τό ἀνοικτό πνεῦμα καί ἡ καλή προαίρεσις.

Εἶναι προφανές ὃτι ὡσάν γνήσιοι στρατιῶται τοῦ Χριστοῦ δέν ἐπιτρέπεται ὁ φόβος εἰς τάς ψυχάς μας, διότι ὁ φόβος ἀποδεικνύει τήν ἒλλειψη πίστεως, δηλαδή τήν ἒλλειψη ἐμπιστοσίνης εἰς τό ἒργον τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός εἶναι ὁ δημιουργός, εἶναι ὁ πλάστης μας καί Ἐκεῖνος γνωρίζοντας τά  πάντα ἒχει καί τόν τελευταῖον λόγον εἰς ὃλα τά σχέδια τῶν ἀνθρώπων.

        Ὁ θεός λοιπόν, ὡς γνωρίζων τά πάντα, διέπει, κυβερνᾶ, φωτίζει, ὁδηγεῖ, σκεπάζει, καί ἀποφασίζει. Αὐτός εἶναι ὁ ἒχων τόν τελευταῖον λόγον καί ὂχι ὁ ἂνθρωπος. Ἐμπιστοσύνη λοιπόν εἰς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί ὂχι εἰς ὃτι οἱ ἂνθρωποι σχεδιάζουν.

 

 

Γέρων Κύριλλος Μοναχός

Κατουνακιώτης

 Ἀμετανόητος Δοῦλος καί Ἱκέτης Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 

 

 

       

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Φίλοι μου γειά σας,

Ἡ σελίδα αυτή δημιουργήθηκε μέ τήν ἐλπίδα νά βοηθηθούν κάποιες ψυχές στήν πνευματική τους πορεία πρός τό Χριστό. Ἀπό τόν ἱστότοπο αὐτό θά θίγονται καθαρά ὀρθόδοξα πνευματικά θέματα. Εὐχόμαστε μέ τήν βοήθεια τοῦ τριαδικοῦ θεοῦ μας νά ἐξυπηρετήσει ἀπόλυτα τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο δημιουργήθηκε.