Ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν.

 

Ἡ σύγχρονη ἀπόδειξη τῆς Ἀποτείχισης ὡς διαχρονικὴ ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία τῆς Εκκλησίας γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν αἱρέσεων.

 Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

    Εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι οἱ Οἰκουμενιστές (καὶ μαζί τους οἱ διὰ τῆς ἀπραξίας τους συμπράττοντες τῇ αἱρέσει «ἀντιοικουμενιστές»), στερούμενοι πατερικῶν ἀποδείξεων, ὅτι ἡ ἀποτείχιση δὲν ἀποτελεῖ τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία προστασίας τῶν πιστῶν σὲ καιρὸ αἱρέσεως, προσπαθοῦν νὰ τὴν παρουσιάσουν ὡς φαινόμενο παλαιοτέρων ἐποχῶν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας ἢ ἀκόμα καὶ ὡς φαινόμενο κάποιων ζηλωτῶν ἁγίων, χωρὶς κάποια σύγχρονη συνέχεια ἢ ἐφαρμογὴ ἢ ἀκόμα καὶ ὡς σχίσμα. Πολλοὶ πιστοὶ ἐπηρεασμένοι δυστυχῶς ἀπὸ τὴν ἔλλειψη κατήχησης, καὶ ἀπὸ τὸ πνεῦμα ἐκκοσμίκευσης καὶ τὸν γεροντισμὸ ποὺ καταδυναστεύει τὴν Ἐκκλησία, ἐπηρεάζονται ἀπὸ αὐτὸν τὸν δόλιο τρόπο παρουσίασης τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης καὶ μὴν μαθαίνοντας γιὰ σύγχρονα, πιὸ κοντινά τους, γνωστὰ παραδείγματα, δειλιάζουν νὰ τὴν ἐφαρμόσουν.

    Σκεπτόμενος αὐτὰ θυμήθηκα τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας μετὰ τὴν Ὀκτωβριανὴ Ἐπανάσταση (δηλ. πρὶν ἀπὸ 80 περίπου χρόνια) καὶ τὰ δεινὰ ποὺ αὐτὴ ἐπέφερε στὸν ρωσικό λαό. Ἡ ὁμολογιακὴ στάση τῆς Ἐκκλησίας σ΄ αυτοὺς τοὺς καιροὺς τῶν διωγμῶν παρουσιάζεται σήμερα πολλὲς φορὲς ρομαντικὰ ὡς παράδειγμα ἡρωισμοῦ καὶ αὐταπάρνησης τῶν Χριστιανῶν, ἀλλὰ -ἐσκεμμένα- σπάνια ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση, ὡς ὑπόδειξη πῶς πρέπει νὰ λειτουργοῦμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, ὅταν ἡ πίστη μας κινδυνεύει. Ψάχνοντας λοιπὸν πληροφορίες βρῆκα τὴν ἐμπεριστατωμένη ἐργασία τοῦ καθηγητοῦἈντωνίου Μάρκου γιὰ τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ἀποτείχιση ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ ἁγιοπατερική, ἱεροκανονικὴ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ σ’ ὅλους ἐκείνους ποὺ θέλουν ἐκ τῶν ἔσω νὰ τὴν πολεμήσουν,

μεταλλάξουν, καταργήσουν. Ὁ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ πολλὲς φορὲς ἀνέφερε, ὅτι τὰ γεγονότα ποὺ ἔλαβαν μέρος τότε στὴν Ρωσία, ἦταν ἡ προετοιμασία τῆς ἐποχῆς τοῦ μηδενσιμοῦ, ἡ προετοιμασία γιὰ ὅσα τραγικὰ συμβαίνουν τώρα. Οἱ ἀκόλουθες πληροφορίες πρὸς βοήθεια ὅλων μας πηγάζουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐργασία (ἐδῶ).

    Ἡ Ρωσική Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν (σσ. στὴν συνέχεια Ρ.Ε.Κ.) ἀπόδωσε στὸν ἑαυτό της τὸ δικαίωμα νὰ αὐτοχαρακτηρίζεται ὡς ἡ ἱστορική συνέχεια τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τό 1927. Ἡ πρώτη ἱεραρχία τῆς Ρ.Ε.Κ., ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε τὴν πλειοψηφία τῶν Ρώσων Ἱεραρχῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, θεωροῦσε τὸ ἐκκλησιαστικό μόρφωμα ποὺ δημιουργήθηκε μὲ τὴν Διακήρυξη νομιμοφροσύνης πρὸς τὸ Σοβιετικό καθεστώς τοῦ Μητροπολίτου Νίζνι Νόβγκοροντ καὶ τοποτηρητοῦ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας Σεργίου, γνωστὸ ἔκτοτε ὡς Πατριαρχεῖο Μόσχας καὶ στήν ἱστορική του συνέχεια σὰν «Σεργιανισμός» ὡς μία σχισματικὴ κατάσταση ἐκτὸς τῆς Μίας Ἐκκλησίας, ποὺ δημιουργήθηκε καὶ τελοῦσε ἀποκλειστικὰ ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ ἀθεϊστικοῦ Σοβιετικοῦ Κράτους. Ὅπως καὶ σήμερα ἡ «Ἐκκλησία» τοῦ Βαρθολομαίου καὶ τοῦ Ἰερωνύμου ἔτσι καὶ τότε ἡ «Ἐκκλησία» τοῦ Σεργίου μὲ τὴν διακήρυξή της ἀποφάσισε νὰ συνεργαστεῖ μὲ τὸ ἄθεο καθεστώς, ποὺ καταδυνάστευε τὴν χώρα καὶ πολεμοῦσε ἀνοιχτὰ τὴν χριστιανικὴ πίστη.

    Κοινὴ συνιστῶσα ὅλων τῶν Ἐπισκόπων, Κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ διαφοροποιήθηκαν καὶ δὲν ἀναγνώρισαν τὴν σεργιανικὴ διακήρυξη τοῦ 1927 καὶ τὴν «Ἐκκλησία» του, ἦταν ἡ διακοπὴ μυστηριακῆς κοινωνίας μὲ αὐτὴν δηλ. ἡ ἀποτείχιση. Ἀπὸ τοὺς 150 περίπου Ἐπισκόπους ποὺ ὑπῆρχαν στὴ Ρωσία τὸ 1927, οἱ 80 ἀπέρριψαν τὴν ἱδρυτικὴ ἀνακήρυξη τοῦ Σεργίου, 17 τὴν ἀπέρριψαν κρυφὰ καὶ 9 ἀρχικὰ τὴν ἀπέρριψαν μετὰ ὅμως τήν ἀποδέχτηκαν.

Μερικὰ ἱστορικὰ γεγονότα τοῦ 1927 – 1929 ὡς τρανταχτὲς ἀποδείξεις Ἀποτειχίσεως στοὺς σύγχρονους καιρούς.

 

1927, Ἰούλιος - Αὔγουστος. Τὸ ἔντυπο τῆς διακηρύξεως τοῦ Μητροπ. Σεργίου,ἐπιστρέφεται ὁμαδικά σὰν ἀπαράδεκτο, ἀπὸ τὸ σύνολο σχεδὸν τῶν ἐνοριῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, σὲ ὡρισμένες Ἐπισκοπές μάλιστα, τὸ ποσοστὸ τῶν ἐπιστροφῶν ἔφθασε τὸ 90%.

1927, Αὔγουστος. Ἡ «Ἁγία Πατριαρχικὴ Σύνοδος» τοῦ Μητροπ. Σεργίου, ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴ Κυβέρνηση.

1927, 14η Σεπτεμβρίου. Οἱ κρατούμενοι στὸ Στρατόπεδο Σολόβκι Ἐπίσκοποι, Κληρικοί καὶ λαϊκοί, μὲ ἀνοικτὴ διαμαρτυρία τους καταδικάζουν τὴν Διακήρυξη τοῦ Μητροπ. Σεργίου.

1927, Φθινόπωρο. Δολοφονεῖται ὁ Ἐπίσκοπος Ἱερόθεος τοῦ Βελίκ Οὐστίνσκι,λόγῳ ἀρνήσεώς του νὰ μνημονεύσει τοὺς Σοβιετικοὺς Ἡγέτες.

1927, Φθινόπωρο. Ὁ Ἐπίσκοπος Δαμασκηνός τοῦ Γκλούκωφ, διακόπτει κοινωνία μὲ τὸν Σέργιο καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Θεόδωρος τοῦ Βολοκολάμσκ, Πρύτανις τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας καί Ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγ. Δανιήλ, ἀπαγορεύει στοὺς μοναχοὺς τὸ μνημόσυνο τοῦ. Σεργίου.

1927, Νοέμβριος. Ὁ Ἐπίσκοπος Βίκτωρ τοῦ Γκλαζώφ διακόπτει κοινωνία μὲ τὸν Σέργιο.

1927, Νοέμβριος. Ἐμφανίζονται στὴν Πετρούπολη οἱ πρῶτες ἐνορίες (200 περίπου) ποὺ δὲν μνημονεύουν τὸν Σέργιο.

1927, 8η Νοεμβρίου. Ὁ Ἀρχιεπ. Ἀνδρέας τῆς Οὔφα δημοσιεύεικαταδικαστικὴ Ἐγκύκλιο κατὰ τοῦ Σεργίου.

1927, 13η Δεκεμβρίου. Οἱ Ἐπίσκοποι Δημήτριος τοῦ Γκντώφ καὶ Σέργιος τῆς Νάρβας, διακόπτουν κοινωνία μὲ τὸν Σέργιο.

1928, Ἰανουάριος. Ὁ Μητροπ. Σέργιος ἀρχίζει τὴν δίωξη τῶν ἐκκλησιαστικῶν του ἀντιπάλων, μὲ τὴν παραπομπή τους ἐνώπιον "ἐκκλησιαστικοῦ" δικαστηρίου. (σσ. Μᾶς θυμίζει κάτι αὐτό;)

1928, 11η Μαρτίου. Σεργιανιστικὸ δικαστήριο καταδικάζει σὲ ἀργία καὶ ἔκπτωση ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς (πλὴν τοῦ Μητροπ. Ἀγαθαγγέλου) ποὺ ὑπέγραψαν τὴν ἀπόφαση τῆς Συνόδου τοῦ Γιαροσλάβ.

1929, Δεκέμβριος. Ὁ Μητροπ. Πέτρος ἀπὸ τὴν ἐξορία του κατηγορεῖ τὸν Σέργιο γιὰ ὑπέρβαση ἐξουσίας καὶ μέσῳ τοῦ Ἱερέως Γρηγορίου Seletskyσυνέστησε νά μή μνημονεύεται ὁ Σέργιος.

Παραδείγματα τῆς διδασκαλίας διαφόρων ἱεραρχῶν τῆς Ρ.Ε.Κ. ὡς ἀπόδειξη τῆς κανονικότητας καὶ σημασίας τῆς Ἀποτείχισης σὲ καιροὺς αἱρέσεως.

Στάρετς Νεκτάριος τῆς Ὄπτινα: Πρίν κοιμηθεῖ ζήτησε ἀπό τά πνευματικά του τέκνα νὰ μὴν τὸν μεταφέρουν (γιὰ τὴν ταφή του) στὴν ἐνορία τοῦ Κοζέλσκ,διότι ἐκεῖ μνημόνευαν τὸν Σέργιο! (σσ. Πόσο φανερὴ εἶναι ἐδῶ ἡ συμφωνία τοῦ Στάρετς μὲ τὸν Ἅγ. Μᾶρκο τὸν Εὐγενικὸ καὶ μὲ ὅλους τοὺς ὁμολογητὲς Ἁγίους). Ἐνδεικτικό τῶν ἐκκλησιολογικῶν θέσεων καὶ τῆς Ὁμολογίας τοῦ Στάρετς Νεκταρίου εἶναι ὅτι ἀπαγόρευε στοὺς πιστοὺς νὰ κάνουν ἀκόμη καὶ τὸν σταυρό τους περνῶντας ἔξω ἀπὸ Ναοὺς τῶν Σεργιανιστῶν.

Ὁ Σέργιος Νεῖλος: «Εἰς τοὺς ναοὺς ὅπου μνημονεύουν τόν Σέργιο νὰ μὴν πηγαίνετε, διότι αὐτοὶ πλέον συμπαρετάχθησαν μὲ τὴν μερίδα τοῦ προδότου Ἰούδα... Προτιμότερον οἱ πιστοί, ὅπου δὲν ὑπάρχουν Ὀρθόδοξοι ναοί, νὰ προσεύχωνται εἰς τὰς οἰκίας των, διὰ νὰ φυλαχθοῦν ἀπὸ τὴν αἵρεσιν καὶ τὴν ἀποστασίαν, παρὰ νὰ κολάζωνται μαζὶ μὲ αὐτοὺς ποὺ μνημονεύουν τὸν Μητροπ. Σέργιο» (σσ. ἔτσι ἀποδεικνύεται στὴν πράξη καὶ ὄχι στὰ λόγια ἡ διαχρονικὴ συμφωνία τῶν πιστῶν μὲ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Ποιός δὲν ἀναγνωρίζει ἐδῶ τὸν Μ. Ἀθανάσιο;).

Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ἱερόθεος τοῦ Νικόλσκ (δολοφονήθηκε τό 1928), στὴν Ἐγκύκλιό του τῆς 12ης Ἰανουαρίου 1928: «Ὁ ὀργανισμός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἕνας. Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Χριστός (σσ. καὶ ὄχι ὁ Ἐπίσκοπος). Τὸ στόμα Της, τὰ χέρια, τὰ πόδια καὶ οἱ ὀφθαλμοί, εἶναι οἱ Ἱερεῖς καὶ διδάσκαλοι, τὰ ὄργανα τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναιὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν στὸ ὄνομα τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὸ ὅλον Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας κινεῖται μὲ ἕνα πνεῦμα καὶ τροφοδοτεῖται ἀπὸ μία καρδιά... Τώρα ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἔχει καταστραφεῖ ἀπὸ τὸν Μητροπ. Σέργιο... Ὁ Μητροπ. Σέργιος χρησιμοποιεῖ ἀπάτη, ἀποκαλῶντας τὴν "Σύνοδό" του Ὀρθόδοξη καί Πατριαρχική, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ἡ ὀργάνωσή του εἶναι μία πλήρης ἀνατροπή τῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας(σσ. Σὲ τί διαφέρει τὸ Κολυμπάρι; Σὲ τίποτα ἀπολύτως)... Ἀναγνωρίζοντας τήν εὐθύνη μου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸ ποίμνιο ποὺ μοῦ ἐμπιστεύθηκε, γνωστοποίησα... τὸν διαχωρισμό μου ἀπὸ τὸν Σέργιο καὶ τὴν Σύνοδό του... (σσ. Ὅταν οἱ Ἐπίσκοποι εἴχαν ἐπίγνωση τοῦ ρόλου τους καὶ δὲν ἦταν ἐπαγγελματίες ὅπως οἱ σημερινοί).

Ἱερομάρτυρας Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας τῆς Οὔφα (ἐκτελέστηκε τό 1937, ἀφοῦ προηγουμένως χειροτόνησε 42 μυστικούς Ἐπισκόπους!), ἀποκαλοῦσε τὸν Σέργιο «ψευδο-κεφαλή τῆς ψευδο-Πατριαρχικῆς Ἐκκλησίας».

Ἱερομάρτυρας Ἀρχιεπίσκοπος Νικόλαος τοῦ Βλαδιμήρ (ἐκτελέστηκε τό 1937), ἔγραψε τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικά: "Ὑπογράφοντας ὁ Μητροπ. Σέργιος τήν Διακήρυξή του, ὑπέγραψε κατὰ τῆς Ἀποστολικότητος τῆς Ἐκκλησίας, εἰσάγωντας σ' Αὐτὴν γήϊνες καὶ κοσμικὲς ἀρχές· κατὰ τῆς Ἁγιότητος Της, βλασφημώντας κατὰ τῆς Ὁμολογίας Της· καὶ κατὰ τῆς Καθολικότητός Της, μὲ τὴν ἀπὸ μέρους του μονομερὴ διοίκησή Της" (ἐνν. τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας). (σσ. Πόσο φανερή εἶναι ἡ ὁμοιότητα τοῦ Σεργίου καὶ τῆς ψευτοσυνόδου του μὲ τὸν Βαρθολομαῖο καὶ τὸ Κολυμπάρι)!!

Πρωθιερεύς Βαλεντῖνος Sveditsky (ἀπεβίωσε στήν ἐξορία τό 1931), στὴν "Ἀποκήρυξή" του πρὸς τὸν Μητροπ. Σέργιο: «Ἀναγνωρίζοντας τήν εὐθύνη μου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν σωτηρία τόσο τῆς ψυχῆς μου, ὅσο καὶ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν τοῦ ποιμνίου ποὺ μοῦ ἐμπιστεύθηκε καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἐπισκόπου Γκντὼφ Δημητρίου, διακόπτω κανονική καὶ λειτουργική κοινωνία μαζί σας καὶ μὲ τὴν Σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων ποὺ ἔχει ὀργανωθεῖ ἀπὸ σᾶς -ἡ ὁποία παράνομα ἔχει ὀνομασθεῖ Πατριαρχική- καθῶς ἐπίσης καὶ μὲ ὅσους βρίσκονται σὲ κοινωνία μαζί σας καὶ δὲν σᾶς θεωρῶ πλέον Ἀντιπρόσωπο τοῦ Τοποτηρητοῦ τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου... Δὲν δημιουργῶ Σχίσμα, οὔτε ἀποκόπτομαι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Φεύγω μακριὰ καὶ ὁδηγῶ καὶ τὸ ποίμνιό μου μακριά, ἀπὸ μία πανούργα νεωτεριστικὴ παγίδα» (σσ. ἀκοῦτε οἱ ὑποστηρίζοντες, ὅτι ἡ Ἀποτείχιση ἀποτελεῖ σχίσμα;).

Ὁσία Ἀγάθη τῆς Λευκορωσίας (+ 1939), δίδασκε τοὺς πιστοὺς γιὰ τὴν σοβιετοποιημένη «Ἐκκλησία» τοῦ Σεργίου: «Αὐτὴ δὲν εἶναι πραγματικὴ Ἐκκλησία. Ἔχει ὑπογράψει συμφωνία μὲ τὸν Ἀντίχριστο. Μὴ λαμβάνετε Μυστήρια ἀπὸ τοὺς Λειτουργούς της. Μὴ συμπροσεύχεσθε μαζί τους».

 

Διαβάζοντας τὰ παραπάνω γεγονότα ποὺ διαδραματίστηκαν πρὶν ἀπὸ λιγότερο ἀπὸ ἕναν αἰῶνα διαπιστώνουμε τὰ ἀκόλουθα:

Ψευτοσύνοδος τότε, ψευτοσύνοδος καὶ τώρα, χειρότερη μάλιστα τῆς τότε.

Σύμπραξη τῶν ρασοφόρων μὲ τὸ ἄθεο καθεστὼς τότε, σύμπραξη μὲ τὸ ἄθεο καθεστὼς καὶ τώρα. Τότε εὐτυχῶς ἦταν λίγοι οἱ συμπράττοντες, τώρα δυστυχῶς εἶναι οἱ περισσότεροι.

Ψευδοπατριάρχης τότε, ψευδοπατριάρχης καὶ τώρα.

Διωγμοὶ καὶ τότε, διωγμοὶ καὶ τώρα.

Ἕτοιμοι νὰ ὑποφέρουν γιὰ τὴν πίστη τους τότε, ἐμεῖς ὄχι μόνο δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι ἀλλὰ ψάχνουμε ἀκόμα καὶ αὐτὴν τὴν ἀπάντηση στὸ τί ἐστι πίστη τώρα.

Πολλοὶ εὐτυχῶς Ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς ἀποτειχίσθηκαν τότε, κανεὶς δυστυχῶς Ἐπίσκοπος καὶ λίγοι ἱερεῖς ἀποτειχίζονται τώρα.

Ἂς βγάλει ὁ καθένας μας τὰ συμπεράσματά του πῶς ἦταν οἱ Χριστιανοὶ τότε καὶ πῶς εἴμαστε τώρα καὶ ἂς πάρει τὶς ἀποφάσεις του. Ἕνα πάντως δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθεῖ: Ἡ ἀποτείχιση, ἡ ὑποχρεωτικὴ δηλ. διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τὸν ὁποιονδήποτε αἱρετικὸ ἀποτελεῖ διαχρονικὴ ἁγιοπατερικὴ ἐντολὴ τῆς Ἐκκλησίας σὲ καιροὺς αἱρέσεως, πόσῳ μάλλον σήμερα στὸν καιρὸ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Γέροντας Σάββας Λαυριώτης προς την Ιερά Σύνοδο

«Θα συνεχίσουμε τις ομιλίες μας για όσα συμβαίνουν στην Εκκλησία μας και για την προδοσία των Αρχιερέων»

ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ «ΙΕΡΑΝ» ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑΣ «ΙΕΡΑΣ» ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

«Περὶ τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Ἑλλάδος Ἱεροπραξιῶν Κληρικῶν ἐξ’ ἑτέρου ἐκκλησιαστικοῦ κλίματος»

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. Ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!» (Ματθ. ΚΓ, 23-24)

Γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς ἐνημέρωσης-ἀφύπνισης τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης καὶ λόγῳ τῆς συμπόρευσης τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν (αἱρέσεων), ἡ Δ.Ι.Σ. μὲ ἐγκύκλιον σημείωμα, συνοδικῇ ἀποφάσει, ἀπαγορεύει κάθε ὁμιλία, ἄν ὁ ὁμιλῶν δὲν ἔχει τὴν ἄδεια ἀπὸ τὴν Ἱερά Σύνοδο αὐτῆς. Μάλιστα, γιὰ νὰ δικαιολογήσει αὐτὴν τὴν στάση της, ἐπικαλεῖται τὸν λόγο τοῦ Κυρίου «ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν περιέθηκε», δηλαδὴ πὼς ὄντως εἶναι φρουρὸς καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν πατρῴων δογμάτων καὶ παραδόσεων καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀφήνει τὸν κάθε ἕνα νὰ παρασύρει τὸ ποίμνιο, ὅπου ὁ Κύριος τοὺς ἔχει ἐμπιστευθεῖ. Ἐκτός τῶν ἱεχωβάδων, τῶν γιόγκηδων, τῶν μωαμεθανῶν, τῶν παραθρησκειῶν καὶ κάθε λογῆς ἀντίχριστης σέκτας!! Ὣ τῆς ὑποκρισίας!!

Κάθε ἐχέφρων ἀντιλαμβάνεται πὼς αὐτὴ ἡ ἐγκύκλιος ἀναφέρεται εἰς τοὺς Ἁγιορεῖτες ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἔχουν διακόψει καθηκόντως τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ αὐτούς, καθότι εἶναι γνωστόν τοῖς πάσι πὼς ἕνας Ἡγούμενος ἤ Γέρων Ἁγιορειτικοῦ Μοναστηρίου διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἤ νὰ ἱεροπρακτήσῃ σέ οἱανδήποτε Μητρόπολη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πρέπει νὰ ἔχει ἐπίσημη πρόσκληση ἀπὸ τὸν οἰκεῖο Μητροπολίτη καὶ χωρὶς τὴν ἄδεια αὐτοῦ «οὐ δύναται ποιῆσαι οὐδέν».

Πρὸς ἐνημέρωση λοιπὸν τοῦ Χριστεπωνύμου πληρώματος, ἀλλὰ καὶ τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ μάλιστα τῶν πλέον Οἰκουμενιστικῶν, ὅπως Ἀργολίδος, Βόλου, Ἠλείας καὶ ἄλλων πολλῶν, ἀνακοινώνουμε πὼς θὰ συνεχίσουμε τὶς ὁμιλίες μας πρὸς ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν εἰς τὴν Ἐκκλησία μας καὶ ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν προδοσία τῶν Ἀρχιερέων ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀμώμητον Πίστη μας. Ἂν νομίζουν ὅτι πρόκειται νὰ μᾶς πτοήσουν, ἢ νὰ μᾶς φοβήσουν ἀπειλὲς, ἢ καθαιρέσεις, ἢ καὶ ἀφορισμοί, ἔχουν πλανηθεῖ. Ἀφιερωθήκαμε εἰς τὸν Χριστὸ μας καὶ ὡς στρατιῶται Αὐτοῦ, καλούμαστε νὰ ἀποδείξουμε τὴν ἀγάπη μας καὶ τὴν ἀφοσίωσή μας σὲ Αὐτόν. «Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέραν σωτηρίας».

Μὲ τὴν χάρη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὄχι μόνον δὲν πρόκειται νὰ σιωπήσουμε, ἀλλὰ τώρα ἀρχίζουμε. Θὰ μᾶς ἔχουν μπροστὰ τους συνεχῶς. Μόνον ἂν μᾶς βγάλουν ἀπὸ τὴν μέση θὰ ἡσυχάσουν μὲ ἐμᾶς. Ἡ συνέχεια λοιπὸν ἔπεται.

Μετὰ τιμῆς,

Γέρων Σάββας Λαυριώτης, ἄνευ ἀδείας λόγῳ ἐκκοπῆς μνημοσύνου

 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΕΣ του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου Γέροντα Γρηγορίου: «Οἱ φιέστες μέσα στὴν Ἐκκλησία εἶναι σημεῖο τῆς συντέλειας τοῦ κόσμου»

 

   "Ἀπ᾽ ὅπου πέρασαν οἱ ἀφανεῖς αὐτοὶ καλόγεροι ἔβαλαν θεμέλια γερὰ καὶ στὴν ἐνορία καὶ στὴν κατ᾽ οἶκον ἐκκλησία. 
   Ἐπίσκοποί μου, τρῶτε μουσκεμένο ψωμί, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔβαλαν στὸ νερὸ οἱ μοναχοί. Μὴ κλείνετε, σᾶς παρακαλῶ, τὶς πηγὲς ποὺ ἀρδεύουν τοὺς κήπους σας."

 

Απὸ παλιὰ χρόνια ὑπῆρχε μιὰ μυστικὴ ἀντίθεση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἅγιον Ὄρος (καὶ ὄχι μόνο). Τὸ ἅγιο αὐτὸ βουνὸ μὲ διάφορους τρόπους ἀπωθεῖται καὶ ἐπισκιάζεται, ὅσο γίνεται περισσότερο, ἀπὸ τὸ κλίμα τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ οἱ σλαυϊκοὶ λαοὶ τὸ ὑπερυψώνουν, τὸ εὐλαβοῦνται, τὸ θεωροῦν τὸ δεύτερο μεγάλο προσκύνημα μετὰ τὰ Ἱεροσόλυμα. Ρίξε-ρίξε μαυροσέντονα, κοντεύει νὰ μὴ φαίνεται, ἐνῶ οἱ περισσότεροι διαβιοῦντες καὶ διακονοῦντες τὸν ἱερὸ αὐτὸν τόπο εἶναι γεννήματα καὶ θρέμματα τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ πιὰ οἱ σκλαβωμένες πατρίδες δὲν ἔχουν δυναμικὸ νὰ προσφέρουν. 

Ὅλοι οἱ μοναχοὶ τοῦ Ὄρους εἶναι προσφορὰ τῶν Γεροντάδων ποὺ ἐργάζονται στὸν ἀμπελῶνα τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, κι ἐμεῖς μὲ εὐγνωμοσύνη καὶ σεβασμὸ πολὺ τοὺς δεχόμαστε, τοὺς φιλοξενοῦμε καὶ τὸ πρῶτο ποὺ τοὺς ἀναθέτουμε εἶναι νὰ λειτουργήσουν, εἴτε μόνοι τους εἴτε μαζί μας. Γιατί λοιπὸν νὰ δημιουργηθοῦνε τόσο μεγάλες ἀποστάσεις μεταξὺ Ὄρους καὶ Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας; Εἴμαστε ἀπὸ τὴν ἴδια Ἐκκλησία, ἀπὸ τὸ ἴδιο Ἔθνος, καὶ τὸ καύχημα τοῦ Γένους καὶ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τὸ ἱερὸ αὐτὸ βουνό. Γιατί θεωρούμαστε ξένοι καὶ ἐπήλυδες; Ποιός ἀπὸ τὸ Ὄρος δὲν ἱερουργεῖ, δὲν ἐξομολογεῖ, δὲν ὁμιλεῖ κατόπιν προσκλήσεως τοῦ ἐπιχωρίου ἐπισκόπου; Αὐτὴ ἡ Ἐγκύκλιος πιστεύω ὅτι εἶναι μιὰ ἀπερίσκεπτη ἐνέργεια κι ἕνας κανονιοβολισμὸς ὁμοβροντίας στοῦ Ἁγίου
Ὂρους τα σκηνώματα.

Ἐπειδὴ θεωρῶ μάννα μου τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ρίχνω τοὺς τόνους καὶ παρακαλῶ ἀναθεώρηση τῆς Ἐγκυκλίου. Καθίσατε νὰ λογαριάσετε πόση βοήθεια δέχεται ἡ ἐνορία ἀπὸ τοῦ Ὄρους τὴν μυστικὴ ἐργασία; Πόσοι ἐνορίτες βρίσκουν τὸν Χριστὸ ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες πατέρες; Γιατί αὐτὸ τὸ ἔργο προσπαθεῖτε νὰ τὸ ἐξοβελίσετε καὶ νὰ τὸ ἀμαυρώσετε; Τί συμβουλεύουμε τοὺς πιστοὺς ποὺ προσέρχονται; Δὲν προσπαθοῦμε νὰ τοὺς ἐπισυνάγουμε καὶ νὰ τοὺς συμπάλλουμε στὴν ἐνορία; Πόσοι ἐπίσκοποι καὶ μητροπολίτες δὲν ἰχνηλατοῦν τὰ μονοπάτια καὶ τὶς ὁδοὺς ποὺ διανοίγει ἡ ἁγιορείτικη ἀγρυπνία καὶ λατρεία; Μπορεῖ νὰ ζοῦμε στὸ Ὄρος, ἀλλὰ εἴμαστε προσεκτικοὶ οἰκοδόμοι τῆς ἐνορίας. Συνεχῶς λαξεύουμε πέτρες καὶ δομοῦμε τὴν Ἐκκλησία ἔξω στὸν κόσμο. Πόσες οἰκογένειες ἐνδιατρίβουν στὶς συμβουλὲς τῶν Ἁγιορειτῶν καὶ σώζεται ἡ οἰκογένεια ἀπὸ τὸν διασκορπισμὸ καὶ τὸ ναυάγιο; 

Ἁγία Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἶναι πολὺ κακὸ νὰ διαγράψετε ἀπὸ τὸν χάρτη σας τὸ Ἁγιώνυμον Ὄρος. Σκάφες εἴμαστε καὶ διασώζουμε πιστοὺς καὶ σᾶς τοὺς ναυτολογοῦμε στὸ καράβι ποὺ κυβερνᾶ κάθε ἐπίσκοπος. 

Ὁ μοναχισμὸς εἶναι τὸ δυναμικὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Οὔτε ἡ ἐν τῷ κόσμῳ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ ζήση χωρὶς μοναχούς, οὔτε καὶ οἱ μοναχοὶ χωρὶς τὴν Ἐκκλησία. Οὓς ὁ Θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. Αὐτοὶ οἱ δύο θεσμοὶ εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένοι καὶ ὅποιος προσπαθήση νὰ τοὺς σπάση, ὀργὴ Θεοῦ θὰ τὸν εὕρη. Πόσους Ἁγίους ἔδωσε στὴν Ἐκκλησία τὸ μοναχικὸ τριβώνιο καὶ πόσο οἱ διηνεκεῖς αὐτοὶ μάρτυρες τῇ συνειδήσει βοήθησαν τὴν Ἐκκλησία σὲ δύσκολες δογματικὲς ἐπαναστάσεις καὶ αἱρέσεις; Διῶξτε τοὺς μοναχούς, ἐπίσκοποι, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τότε θὰ δῆτε τὶ θὰ σᾶς μείνη. Τότε θὰ δῆτε φτώχεια καὶ πενία πνευματικὴ στοὺς κόλπους σας. Οὔτε ὁ μοναχισμὸς πάνω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλ᾽ οὔτε καὶ ἡ Ἐκκλησία ψυχρὴ καὶ ἀδιάφορη γι᾽ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν στὰ ὄρη καὶ τὶς ὀπὲς τῆς γῆς. Τὸ ἀντίβαρο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι οἱ μοναχοί. Κι ὁ πιὸ ράθυμος καὶ πιὸ ἀδιάφορος θὰ πῆ προσευχὲς καὶ θὰ ἀναπέμψη παρακλήσεις καὶ δεήσεις ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Στολίδια εἶναι τὰ μοναστήρια γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἄγκυρες ἐλπίδας σωτηρίας. Οἱ καμπάνες τῶν Μονῶν ἠχομαχοῦνε μέρα-νύχτα καὶ εὔχονται γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ σύμπαντος κόσμου. Μπορεῖ ὁ ἐπίσκοπος κι ὁ ἐφημέριος, μέσα στοὺς μεγάλους τους περισπασμούς, νὰ μὴ μποροῦν νὰ οἰκονομήσουν τὸ εἰκοσιτετράωρο στιγμὲς προσευχῆς, ἀλλ᾽ ὁ μοναχὸς γυρίζει τὸ κομποσχοίνι στὸ χέρι του κι ἐπικαλεῖται τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἐπὶ πᾶσαν τὴν κτίσιν. 

Μᾶλλον τὸ ἀντίθετο πρέπει νὰ γίνεται: ὁ ἀπροσδόκητα εὑρισκόμενος στὸν κόσμο μοναχὸς νὰ παίζη τὴν λύρα τοῦ Θεοῦ, γιατὶ μέχρι ποὺ νὰ ἔρθη ἡ ἄδεια, οἱ χορδὲς αὐτοῦ τοῦ πνευματικοῦ ὀργάνου θὰ χαλαρώσουν. Ἐμπνεύσετε τοὺς μοναχοὺς νὰ εἶναι συνεργάτες σας καὶ ἄμισθοι ἐργάτες σας στὸν μυστικὸ ἀμπελῶνα. Ὁ μοναχὸς εἶναι ἄμισθος ἐργάτης. Μ᾽ ἕνα ξερὸ παξιμάδι καὶ μὲ δυὸ πικρὲς ἐλιὲς σκαπανεύει τὸ ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ μέρα-νύχτα. 


Βρῆκα στὰ Δολιανὰ τῆς Εὐρυτανίας ἕνα μπαρμπ᾽-Ἀναστάση, ποὺ χρόνια κρατοῦσε τὸ ἀναλόγιο τῆς ἐκκλησίας τοῦ χωριοῦ του. 

– Πόθεν διδάχθηκες τὴν λατρευτικὴ ζωή; 

– Ἀπὸ ἕνα μοναχὸ ποὺ διάβηκε στὸ χωριό μου στὰ μικρά μου χρόνια. 

– Πόθεν, παπᾶ, ἔμαθες νὰ λειτουργῆς; 

– Ἀπὸ ἕνα περαστικὸ ἱερομόναχο. 

– Πόθεν, κυρα-Ζαχαρώ, ἔμαθες νὰ κρατᾶς στὸ σπίτι σου τὴν ἀκοίμητη εἰκοσιτετράωρη ἀκολουθία; 

– Ἀπὸ ἕνα καλόγερο. 

Ἀπ᾽ ὅπου πέρασαν οἱ ἀφανεῖς αὐτοὶ καλόγεροι ἔβαλαν θεμέλια γερὰ καὶ στὴν ἐνορία καὶ στὴν κατ᾽ οἶκον ἐκκλησία. 

Ἐπίσκοποί μου, τρῶτε μουσκεμένο ψωμί, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔβαλαν στὸ νερὸ οἱ μοναχοί. Μὴ κλείνετε, σᾶς παρακαλῶ, τὶς πηγὲς ποὺ ἀρδεύουν τοὺς κήπους σας. Μὴ σκοτώνετε τοὺς ζωντανοὺς δασκάλους τοῦ Γένους καὶ τῆς πίστης. Ἀπὸ καμμιὰ ἐνορία καὶ μητρόπολη νὰ μὴν ἐκλείψη τὸ μοναχικὸ τριβώνιο. Ἡ ἀγρυπνιούλα τοῦ μοναχοῦ, ἡ μυστικὴ προσευχή, κάνει τὰ νερὰ τῆς Ἐκκλησίας κρυστάλλινα καὶ διαυγῆ. Δὲν εἶναι καιρὸς νὰ ὑψώσουμε τὶς καρδιές μας, ἀλλὰ νὰ τὶς ταπεινώσουμε καὶ ἀφανεῖς νὰ γίνουμε, κεκρυμμένοι καὶ πορευόμενοι στοὺς ἴσκιους τῶν μοναχῶν. Ἐπίσκοπέ μου, μοναχικὰ ἐνδύματα φέρεις. Τὸ κουκούλι, ὁ μανδύας, ἡ ράβδος καὶ ἡ βακτηρία, τῆς ἐρήμου εἶναι ἐμβλήματα. 

Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ὑπάρχουν καὶ οἱ ἀσύδοτοι, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι αὐτοὶ θὰ βλάψουν ὀλιγώτερο τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ βάλουν φίμωτρα στὶς αἴσιες φωνὲς τῶν μοναχῶν. Ἐμεῖς μοναχοὶ εἴμαστε καὶ ἕτοιμοι εἴμαστε καὶ τὸ ράπισμα νὰ δεχθοῦμε καὶ τὸ λάκτισμα. Ἀλλὰ ὁ κακός τους ἀντίλαλος θὰ ἀπηχήση στὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν. 

Ἐξηγοῦμαι, γιὰ νὰ μὴ μὲ θεωρήσετε ὅτι λαχταρῶ τὶς ἐμφανίσεις στὸν κόσμο: Δὲν ἐξῆλθα ποτὲ τοῦ Ὄρους, οὔτε γιὰ παρουσιάσεις οὔτε γιὰ συνέδρια οὔτε γιὰ ὁμιλίες. Ζῶ στὴν σκιὰ τοῦ μοναστηριοῦ μου καί, παρὰ τὶς παρακλήσεις γνωστῶν καὶ ἀγνώστων ἐπισκόπων, προτίμησα νὰ εἶμαι στοιχειὸ στὸ μοναστήρι μου παρὰ στὸν κόσμο, γιατὶ ζώντας μέσα στὴν Ἐκκλησία, εἶδα ὅτι ἡ ἀχλάδα ἔχει οὐρά. Προτιμῶ νὰ ζῶ στὸν ἴσκιο μου, παρὰ σὲ μεγαλειώδεις αἴθουσες, γιατὶ πιστεύω πὼς οἱ φιέστες μέσα στὴν Ἐκκλησία εἶναι σημεῖο τῆς συντέλειας τοῦ κόσμου. Θὲς νερό; Πρόσελθε στὴν πηγὴ ποὺ καλλιεργῶ ἐπὶ τόσα χρόνια, νὰ γεμίσης τὶς χοῦφτες σου καὶ νὰ δροσίσης τὰ σωθικά σου. 

Ἀκούω πολλὲς φιέστες γίνονται καὶ θὰ γίνωνται στὴν Ἐκκλησία γιὰ πρόσωπα καὶ γιὰ πράγματα. Κανεὶς δὲν ἀναλογίζεται σὲ πόσους ἀφήνουν αὐτὲς οἱ ἐκδηλώσεις κακοὺς λογισμοὺς καὶ ἐπάρατες σκέψεις. Τὸ βαρέλι, γιὰ νὰ μᾶς δώση καλὸ κρασί, πρέπει νὰ τὸ κάψουμε. Αὐτοὶ ποὺ προβάλλονται, ποιός τοὺς ἔκαψε τὸ βαρέλι; Πιάστε, κάψτε το καὶ μὲ τὴν ξύστρα περάστε το καὶ δέστε μὲ ἀληθινότητα τὶ θὰ σᾶς μείνη στὰ χέρια. Μὲ σοφία νὰ περπατήσουμε, μὲ σεμνότητα νὰ ζήσουμε καὶ μὲ ἁγιωσύνη καὶ φόβο Θεοῦ νὰ κατεργασθοῦμε ἕκαστος τὴν σωτηρία του. Προσέχετε, μοναχοὶ καὶ ἐπίσκοποι, αὐτὰ ποὺ προβάλλετε νὰ ἔχουν ἀντίκρυσμα, γιατὶ… ἀλλοίμονο. Ἀφῆστε ἐπιτέλους τὸν Θεό, σὰν τὸν πιὸ ἀληθινὸ Ἰατρό, νὰ κάνη τὴν διάγνωση (νὰ μᾶς πῆ ποιὸς εἶναι δίκαιος καὶ ποιὸς εἶναι ἅγιος) καὶ μὴ τὸν πυροβολῆτε μὲ δικές σας συμπάθειες καὶ ὀρέξεις. Ἡ συμπόρευση μᾶς ὁδηγεῖ ὅλους στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 

Πολλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω σ᾽ αὐτὸ τὸ ἄρθρο, ἀλλ᾽ ἂς μαζέψω τὴν πέννα μου, γιατὶ μπορεῖ νὰ κάνη καὶ μουτζοῦρες σ᾽ αὐτὸ τὸ δύσκολο κείμενο. 

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

 «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς»( Ἰωάνν. Κεφ. η! στῖχ. 32   )

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτογραφιεσ απο τισ οικουμενικεσ συνοδουσ

          ΠΙΣΤΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ ΤΗΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ  ΜΑΣ.

         «Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» ( Πράξ. 5 ,  29  )

 ….οὐδέν ἀφαιροῦμεν, οὐδέν προστίθεμεν, ἀλλά πάντα τά τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας   ἀμείωτα διαφυλάττομεν.  Οὓτω γάρ κρατείνεται ἡ τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν διδασκαλεία, εἲτουν παράδοσις τῆς ἐκκλησίας…  ( Ζ! Οἰκουμ. Σύνοδ.)

            Ὁ πάπας εἶναι πρῶτος στήν ὑπερηφάνεια, δέν εἶναι ἀλάθητος ἀλλά ἁμαρτωλός καί ψευδόχριστος…  Ἡ ὑποδούλωση τῆς ἐκκλησίας στόν παπισμό θά εἶναι  ὑποδούλωση καί τοῦ ἒθνους ( π. Φιλόθεος Ζερβάκος ) .

            Συναντήσας, ὁ ὑποφαινόμενος, εἰς τήν Ἱεράν Μονή Πετράκη Ἀσωμάτων ἐν Ἀθήναις κατά τό ἒτος 1967 τόν  Ἁγιώτατον καί Σεβάσμιον γέροντα Φιλόθεον Ζερβάκον, καί ἐρωτήσας αὐτόν διά τήν  << Ὀρθόδοξον Πίστιν καί Παράδοσιν >>, μοῦ συνέστησε νά ὑπάγω νά συναντήσω τό πνευματικό τέκνο τοῦ Ἀποστόλου Παῦλου, τόν Τιμόθεον, εἰς τό  Δ ! (τέταρτον) κεφάλ. αὑτοῦ καί εἰς τόν στῖχον πρῶτον (1) καί κατωτέρω:                

            1 Τὸ δὲ Πνεῦμα ρητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων,  2 ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυστηριασμένων τὴν ἰδίαν συνείδησιν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

 

            Τό δέ  Ἃγιον Πνεῦμα ρητῶς λέγει καί προλέγει, ὃτι σέ ὑστερινούς καιρούς μερικοί ἂνθρωποι σκληρυμένοι, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτωλότητός των θά ἀποστατήσουν  ἀπό τήν ὀρθήν πίστην, καί θά προσέχουν εἰς πνεύματα πλάνης καί εἰς δαιμονικάς  διδασκαλίας.  2 Θά δίδουν προσοχήν καί πίστιν εἰς διδασκάλους  τοῦ ψεύδους καί τῆς πλάνης, οἱ ὁποῖοι θά ἒχουν ἀναίσθητον καί ἀνάλγητον, σάν καυτηριασμένην τήν συνείδησίν των.  

            Ἐάν, σεβαστοί  πατέρες, ἀδελφοί  πνευματικοί καί τέκνα ἀγαπητά, στήν ὑλική οἰκία πού ἒκτισεν ὁ σαρκικός μας πατέρας καί μᾶς τήν ἐχάρησε, βλέπαμε κάποιον νά βάζει φωτιά, ἢ νά ἐπιχειρῆ νά τήν κρημνίση, ἢ νά ἁρπάση τήν ἐντός τῆς οἰκίας περιουσίαν μας, τί θά κάναμε; Θά σταυρώναμε τά χέρια μας, θά κλείναμε τό στόμα μας, θά μέναμε ἀδιάφοροι, ἀσυγκίνητοι, ἀναίσθητοι;      Ὂχι βέβαια, ἀλλά θά τρέχαμε ἀμέσως, ἀκόμη καί μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς μας γιά νά σώσουμε τό σπίτι μας ἀπό τόν κίνδυνο καί νά ἀπομακρίνουμε τούς κλέπτας…

            Οἰκία θαυμασία καί μεγαλοπρεπεστάτη, μᾶς ἒκτισε ὁ Πανάγαθος Θεός, ὁ Οὐράνιος Πατέρας μας, τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν  Ἐκκλησίαν, γιά νά μένωμεν εἰς Αὐτήν καί νά φυλασσώμεθα ἀπό τήν ἁμαρτία καί τούς λύκους τούς ὁρατούς, τούς αἱρετικούς, καί τούς ἀοράτους ἐχθρούς μας δαίμονας…

            Τήν οἰκία αὐτήν ( ἐννοῶ τήν Ἁγία Ὀρθόδοξο τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ) τήν ἒκτισε ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ καί τήν ἒβαψε μέ τό πολύτιμο Αἷμα Του. Μᾶς τήν παρέδοσε καθαρᾶν,  ἁγίαν καί  ἂμωμον, μέ ὃλους τούς θησαυρούς τῆς πανσοφίας Του, ὡς τερπνό παράδεισο, ὡς δική μας οἰκία, γιά νά μένωμε σέ Αὐτήν μέχρι τό τέλος τῆς προσκαίρου ζωῆς μας, ἀλλά καί γιά νά φυλάττωμε Αὐτήν, γιά νά μείνη μέχρι συντελείας τοῦ κόσμου αὐτοῦ καθαρά, ἁγία καί  ἂμωμη, ἐκδιώκοντες μακράν Αὐτῆς τούς προβατοσχήμους λύκους αἱρετικούς, τούς κλέπτας καί κάθε ἐχθρό καί πολέμιο, ξένο καί ἀλλοτριόπιστο.  

            Στίς πονηρές ἡμέρες μας, ἂσπονδοι ἐχθροί ἒβαλαν φωτιά νά κατακαύσουν τήν ἁγίαν μας  Ὀρθόδοξο  Ἐκκλησία, πού ὁ Πατέρας μας ὁ Οὐράνιος μᾶς ἐδώρησε σέ κατοικία ἀσάλευτη.  Αὐτοί οἱ ἐχθροί ὣρμησαν μέ μανία νά κατακρημνίσουν, νά ἐκθεμελιώσουν καί σάν κλέπτες καί ληστές νά ἁρπάξουν τόν εἰς Αὐτήν θησαυρόν τῆς πίστεώς μας.

            Λύκοι προβατόσχημοι ἂνοιξαν διάπλατα τίς πόρτες τῆς Ἁγίας μας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γιά νά εἰσέρχωνται ἀνεμπόδιστα στην λογική ποίμνη ἂγριοι λύκοι αἱρετικοί, νά ἁρπάζουν, νά κατασπαράζουν καί νά διασκορπίζουν τά λογικά πρόβατα, γιά τά ὁποῖα ὁ Χριστός ἒχυσε τό Αἷμα Του…

            Οἱ μνημονευθέντες  ἐκκλησιαστικοί ἂρχοντες, ἀντί νά εἶναι ἀκριβεῖς φύλακες τῶν ἀποστολικῶν καί πατερικῶν παραδόσεων ἒγιναν καταφρονηταί καί παραβάται….

            Ἀπό τίς ἀρχές τῆς ἱδρύσεως τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας μέχρι σήμερα, πολλοί, πού πλανήθηκαν ἀπό τόν ἂρχοντα τοῦ σκότους, ἀπό ὑπερηφάνεια, ἒγιναν πολέμιοι τῆς Ἐκκλησίας, ψευδοπροφῆτες, ψευδαπόστολοι, ψευδοπατριάρχες, ψευδεπίσκοποι, ψευδοδιδάσκαλοι, κ.λ.π., ὣρμισαν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μέ μανία νά τήν ἐκθεμελιώσουν, ἀλλά, ὃλοι τους συνετρίβησαν καί ἀπολέσθησαν..

            Στίς λυσσαλέες ἐπιθέσεις καί ἐξορμίσεις τῶν ἀσπόνδων ἐχθρῶν καί ἀσεβῶν, πολυωνύμων αἱρετικῶν, ἀντιτάχθισαν:

Πρῶτον:                                                                                                                                                                      Οἱ  Ἃγιοι τοῦ Χριστοῦ Ἀπόστολοι, οἱ ὂντως θεῖα παρεμβολή.

Δεύτερον:

            Οἱ  Ἃγιοι Μάρτυρες, Ἱερομάρτυρες, Ὁσιομάρτυρες καί  Ὁμολογηταί, οἱ ὃντως θεηγόροι ὁπλῖται τῆς παρατάξεως Κυρίου.

            Αὐτοί, γιά νά φυλάξουν τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ τήν ἁγία καί  ἀληθινή, ἐθυσίασαν τά σώματά τους καί μέ τά αἳματά τους  ἐπορφύρωσαν τήν ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.

Τρίτον:

             Εἶναι οἱ Θεοφόροι Πατέρες μας, οἱ  Ἃγιοι  Ἀρχιερεῖς καί   Διδάσκαλοι τῆς Ἑκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τά πάγχρυσα  στόματα τοῦ Λόγου, τῆς Ἐκκλησίας τά καυχήματα καί οἱ ἂγρυπνοι  φύλακες τῆς λογικῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, οἱ συγκροτήσαντες τίς  ἑπτά Οἰκουμενικές Συνόδους.

              Αὐτούς, παρακαλῶ, ἂς μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς, ὃσοι πονοῦμε καί ἀγαποῦμε τήν Ἁγία Ὁρθόδοξη Πίστη μας καί τήν γλυκιά μας πατρίδα Ἑλλάδα, ἀγωνιζόμενοι μέ ὃλες τίς δυνάμεις, γιά νά ἐκδιώξουμε τούς βαρεῖς λύκους καί νά φυλάξουμε τούς ἑαυτούς μας, τήν ἁγία μας Ἐκκλησία καί τήν προσφιλῆ μας πατρίδα.

              Ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι, ἂς προσέξουμε νά μήν πλανηθοῦμε ἀπό τούς προβατοσχήμους λύκους, τούς ψευδοχρίστους καί ψευδοπροφήτας, οἱ ὁποῖοι μηχανῶνται μέ ὓπουλο τρόπο νά μᾶς πλανήσουν.

               Ἂς σταθοῦμε ἀκλόνητοι στή καλή παρακαταθήκη τοῦ θησαυροῦ τῆς πίστεώς Μας καί ἂς φυλάξουμε τίς ἀποστολικές καί πατερικές παραδόσεις.

              Ὃσοι πονοῦμε τήν Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία μας καί τήν ἒνδοξη πατρίδα μας Ἑλλάδα ἂς πενθίσουμε,γιατί ἒφθασαν ἡμέρες θλίψεων καί συμφορῶν γιά τίς ἁμαρτίες τῶν κατοικούντων τήν γῆ. Διότι γέμισαν οἱ χῶρες τους ἀπό μαγκανίες, μαγεῖες, βλασφημεῖες, ἀσέβειες, αἱρέσεις, πλᾶνες, αἰσχρότητες, πορνεῖες, μοιχεῖες, ἀσέλγειες καί κάθε εἲδος κακίας, καί ἂν δέν ὑπῆρχαν λίγοι ἐκλεκτοί, θά καταντούσαμε ὡς τά Σόδομα καί τά Γόμορρα.

               Ἒχετε θάρρος, Σεβάσμιοι Πατέρες καί Τέκνα ἀγαπητά, ἒχετε θάρρος, μή φοβεῖσθε.

                Ἂς φοβηθοῦμε τήν ἁμαρτία καί τήν πλάνη.

                Προσοχή μή πλανηθοῦμε ἀπό τούς προβατοσχήμους λύκους, τούς ψευδοπροφήτας καί ψευδοδιδασκάλους, ἀλλά νά διαφυλάξουμε τήν ὀρθόδοξη πίστη μας καθαρά. Νά φυλάξουμε μέ ἀκρίβεια ὃσα οἱ  Ἃγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ  Ἃγιοι Πατέρες μᾶς παρέδωσαν, γραπτά καί προφορικά, μέ τίς ἑπτά  Ἃγιες Οἰκουμενικές Συνόδους.

                Ὃπως ὁ Κύριος ἐβοήθησε τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, Μάρτυρας, Ὁμολογητάς καί νικοῦσαν ὃλους τούς ἐχθρούς, ἒτσι θά βοηθήση καί ἐμᾶς, καί μέ τήν πίστη καί τήν ἀγάπη θά νικήσουμε τούς προβατοσχήμους λύκους καί πολέμιους τῆς ἐκκλησίας Του…

Γένοιτο.  Ἀμήν

 

Γέρων Κύριλλος Μοναχός Κατουνακιώτης

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Τι κρύβεται πίσω από την απόφαση της Συνόδου να απαγορεύσει στους αγιορείτες μοναχούς την επαφή με τον κόσμο;

       Η (η διοικούσα εκκλησία)  τελικά φαίνεται να μην θέλει ουδέποτε να περισώσει ότι έμεινε από τους αλλεπάλληλους διωγμούς της, στο πέρασμα των χρόνων και να ενισχύσει πνευματικά την ανθρώπινη ψυχή, που έχει ανάγκη από βιωματικές εμπειρίες και φωτισμένους ανθρώπους.                 Επίσης φαίνεται για άλλη μια φορά να λειτουργεί κυκλοθυμικά, εγωιστικά, μα κυρίως καθόλου συμφεροντολογικά για το ποίμνιό της αλλά και για το φθαρμένο και πληγωμένο γόητρό της, που επιμελώς κρύβει χρόνια τώρα και κάνει ότι δεν το βλέπει.
      Γράφουμε όλα αυτά διότι δημοσιεύτηκε προσφάτως εγκύκλιος- οδηγία από την Ιερά Σύνοδο της Ελλάδος, η οποία ουσιαστικά απαγορεύει την επίσκεψη ηγουμένων και γενικότερα μοναχών του Αγίου Όρους στις Μητροπόλεις και ενορίες της Ελλάδος. Τυπικά γράφουν ότι αυτό θα μπορεί να γίνεται με άδεια της Ιεράς Συνόδου ( ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό το παραθυράκι μάλλον δύσκολα θα ανοίγει αλλά δεν είναι του παρόντος).
      Του παρόντος μάλλον είναι το γιατί η Σύνοδος, σε μια εποχή οικονομικής και πρωτίστως πνευματικής κρίσης, αφήνει ξεκρέμαστο τον κόσμο που υποφέρει από την ανέχεια και την εγκατάλειψη και έχει περισσότερο από κάθε φορά ανάγκη από την πνευματική παρηγοριά που κακά τα ψέματα το Άγιο Όρος την προσφέρει πλουσιοπάροχα.

      Αναλύοντας αυτήν την απόφαση σκέπτεται κάποιος που απλά διαβάζει την εγκύκλιο: 
      Συνεδρίασε ολόκληρη Ιερά Σύνοδος και έβαλε θέμα την απαγόρευση της επίσκεψης των μοναχών του Αγίου Όρους, στους ναούς; Άρα αφαιρεί το δικαίωμα και την ευλογία, να ακούει ο πονεμένος λαός και διψασμένος, τον λόγο του Θεού, που προέρχεται από την βιωματική εμπειρία των μοναχών αυτών, την καθάρια επικοινωνία τους με τον Θεό, την επαφή τους με τα άγια κειμήλια που υπάρχουν στον τόπο της Παναγίας και τις μαρτυρίες τους, από την επαφή τους με αγίους ανθρώπους οι οποίοι σήμερα έχουν καταταχθεί στο αγιολόγιο της εκκλησίας;
Τακτοποίησαν όλα τα καυτά θέματα που αφορούν την εκκλησία και πήραν αποφάσεις για όλα όσα την χτυπούν και την αποψιλώνουν και μετά ασχολήθηκαν και με αυτό το θέμα;

      Δηλαδή έλυσαν το θέμα των αλλαγών στα θρησκευτικά;

      Έλυσαν το θέμα της απαγόρευσης της προσευχής στα σχολεία;

      Τοποθετήθηκαν για την αφαίρεση του Σταυρού από την ελληνική σημαία σε ελληνικά προϊόντα; 

      Συνεδρίασαν για να είναι έτοιμοι να αποφασίσουν στο αίτημα που σύντομα θα προκύψει να πραγματοποιείται και μουσουλμανική προσευχή στα δημοτικά σχολεία;

      Αντέδρασαν τόσο ουσιαστικά για τα τζαμιά στην Ελλάδα;

      Αντέδρασαν για τον αντιρατσιστικό νόμο που τους φίμωσε και τους ίδιους και δεν τολμούν τώρα να μιλήσουν για αλήθειες της ορθοδοξίας, μην τυχόν και θεωρηθούν ρατσιστές;

      Αντέδρασαν για μεγάλα κέντρα αιρέσεων στην Αθήνα, τα οποία σχεδόν εκβιαστικά αποστέλλουν τα μέλη τους να προσηλυτίσουν κόσμο; 

      Εκτός από το να έχουν πολύ καλές σχέσεις με την κυβέρνηση που προχωρά καθημερινά σε εξαφάνιση όλων των Χριστιανικών Ορθόδοξων στοιχείων δεν βλέπουμε να έχουν προχωρήσει σε κάποια άλλη «νίκη».
Φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν θέλουν τους αγιορείτες στα πόδια τους και θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν τους θέλουν για να μην φανεί η γύμνια κάποιων εξ αυτών.

Διότι δεν μιλούν στην καρδιά και στην ψυχή του κόσμου, των θλιμμένων, των απογοητευμένων και των χτυπημένων. Ούτε τους ακούν ούτε τους αφουγκράζονται, ούτε καν τους βλέπουν από το ύψωμα της έπαρσης στο οποίο στέκονται οι περισσότεροι από εκείνους. Η πράξη αυτή μόνο από άθεους θα περίμενε κανείς να έχει παρθεί και όχι από αρχιερείς που ενδιαφέρονται για την πνευματική προκοπή του φιλοχρίστου λαού.
Αντί να αγκαλιάσουν τους αγιορείτες, να τους παρακαλούν να έρχονται στις μητροπόλεις τους για να βοηθιέται ο κόσμος και να αναπαύεται, εκείνοι τους εχθρεύονται και τους καταδιώκουν. 
Τι έχουν να χάσουν δηλαδή από τους Αγιορείτες; Την καρέκλα τους; Την μητρόπολή τους; Νομίζουμε τίποτα από αυτά.
Αυτό απορρέει ή από το σαράκι της ανθρώπινης ζήλειας ή από την εντολή που έχουν πάρει από ξένα κέντρα τα οποία και σε άλλες ορθόδοξες χώρες προσπαθούν να μειώσουν την παρουσία του μοναχισμού.

      Είναι γνωστή η πορεία ορισμένων που δεν θέλουν τα μοναστήρια στα πόδια τους. 

Αν ήξερε ο κόσμος των διωγμό των μοναχών από Μητροπολίτες τώρα θα είχε χάσει την ανθρώπινη ισορροπία του.

Και σκέφτεται κανείς , εδώ έρχονται στο Άγιο Όρος, από όλα τα μέρη του κόσμου, για να συναντήσουν τέτοιους φωτισμένους ανθρώπους και εδώ η επίσημη εκκλησία τους διώχνει;
Ήρθαν λοιπόν ξανά οι εποχές του κρυφού σχολειού; 
    Έφτασε η ώρα να νιώσουμε κι εμείς όπως οι κρυπτοχριστιανοί! 

    Να συναντούμε Αγιορείτες σε σπίτια και σε ιδιωτικούς χώρους διότι η εκκλησία κλείνει τις θύρες της στα μούτρα του διψασμένου λαού;
Αξιωθήκαμε για τόσα χτυπήματα σαν έθνος και θρησκεία στο πέρασμα των χρόνων. Δυστυχώς με την εκκλησία που έχουμε μάλλον θα αξιωθούμε και για αυτά και πρέπει να είμαστε έτοιμοι, να φυλάξουμε μόνοι μας τη μια και μοναδική αλήθεια, με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.
    Δυστυχώς το ξερό ανάγνωσμα των ανακοινώσεων των μητροπόλεων στο εκκλησίασμα της Κυριακής δεν βοηθάει.
Ο Θεός να μας συγχωρέσει...

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Οἱ Ἱεροί Κανόνες γιά τή συμπροσευχή μέ αἱρετικούς

"οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοίς συνεύχεσθαι"

 ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη σε όλους τους Ιεράρχες και Ιερείς και "Γεροντάδες", που μας συμβουλεύουν να μην "ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ" για το τι σημαίνει η ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ της ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ στην Εκκλησία, και μάλιστα ΣΥΝΟΔΙΚΑ, μετά από τα γεγονότα της Κρήτης. 
  Ευχαρίστως να τους ακούσουμε όλους όσους προανέφερα. Μόνο θέλουμε μία χάρη. Αν μπορούν να μας πουν και μας δικαιολογήσουν, με ΠΑΤΕΡΙΚΑ επιχειρήματα όλα όσα γεγονότα παρουσιάζουν οι παρακάτω ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, σε αντιστοιχία με τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας. 
  Επειδή ξέρουμε ότι δεν μπορούν, λοιπόν εμείς συνεχίζουμε. Ακολουθούμε την ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΤΙΤΟ. "αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,  εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος". Τώρα το τι σημαίνει τον ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ παραιτού ... θα το δουν σε λίγο...
Λυπημένος για γεγονότα που ζούμε και έρχονται...
Αλλά χαρούμενος γιατί ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ.
                                                                                                              π. Φώτιος Βεζύνιας.

«πᾶς ὁ παραβαίνων καί μή μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεόν οὐκ ἔχει» (Β΄ Ἰωάν. 9)

 Ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, μέ οἰκουμενικό κῦρος, πού ἀναφέρονται στήν ἀπαγόρευση συμπροσευχῆς μέ αἱρετικούς  

Κανών Ι' τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:

"Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κᾄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὖτος ἀφοριζέσθω".


 Κανών ΙΑ΄τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:
"Εἴ τις καθῃρημένῳ , κληρικός ὤν, κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καί αὐτός".

«Τον Πάπα να καταράσθε, αυτός θα είναι η αιτία του κακού»
(ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΑΙΤΩΛΟΣ)
 Κανών ΜΕ' τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:
"Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἥ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς, ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω".


«Φεύγετε τούς Παπικούς ως φεύγει τις από όφεως και από προσώπου πυρός»
(ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ)

Κανών ΞΕ' τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:
"Εἴ τις Κληρικός, ἤ Λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι,

 καί καθαιρείσθω, καί ἀφοριζέσθω". 

ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΗΣ ΣΤ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ      Κανὼν ΙΑ´
Μηδεὶς τῶν ἐν ἱερατικῷ καταλεγομένων τάγματι, ἢ λαϊκός, τὰ παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἄζυμα ἐσθιέτω, ἢ τούτοις προσοικειούσθω, ἢ ἐν νόσοις προσκαλείσθω, καὶ ἰατρείας παρ᾿ αὐτῶν λαμβανέτω, ἢ ἐν βαλανείοις τούτοις παντελῶς συλλουέσθω· εἰ δέ τις τοῦτο πράξαι ἐπιχειροίη, εἰ μὲν κληρικὸς εἴη, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκός, ἀφοριζέσθω.

 

Ἁγ. Ἀποστόλων Κανὼν Ο´
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τῶν κληρικῶν, νηστεύοι μετὰ Ἰουδαίων, ἢ ἑορτάζοι μετ᾿ αὐτῶν, ἢ δέχοιτο παρ᾿ αὐτῶν τὰ τῆς ἑορτῆς ξένια, οἷον ἄζυμα ἤ τι τοιοῦτον, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς εἴη, ἀφοριζέσθω.

 

 Κανών ΟΑ΄ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:
"Εἴ τις Χριστιανός ἔλαιον ἀπενέγκοι εἰς ἰερόν ἐθνῶν, ἤ εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, ἤ λύχνους ἅπτοι, ἀφοριζέσθω".

 

Κανών ΣΤ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"Περί τοῦ μή συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ, 

ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει".

 «Ημείς δι’ ουδέν άλλο, απεσχίσθημεν των Λατίνων, αλλ’ η ότι εισίν ου μόνον σχισματικοί, 

αλλά και ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ». (ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ)

 

«Εάν δε επιμείνη η οργή του Θεού, ποία βοήθεια ημίν της Δυτικής οφρύος; Οι το αληθές ούτε ίσασιν ούτε μαθείν ανέχονται ψευδέσι δε υπονοίαις προειλημμένοι... προς μεν τούς την αλήθειαν αυτοίς απαγγέλλοντας φιλονεικήσαντες, την δε αίρεσιν δι’ εαυτών βεβαιώσαντες. Εγώ μεν γαρ αυτός, εβουλόμην αυτών επιστείλαι τω κορυφαίω... ότι ούτε ίσασιν παρ’ ημίν την αλήθειαν, ούτε την οδόν δι’ ης αν μανθάνοιεν καταδέχονται,... μηδέ αξίωμα κρίνειν υπερηφανείαν, αμάρτημα και μόνον αρκούν έχθραν ποιήσαι εις Θεόν». (Μέγας Βασίλειος)

 

 

Κανών Θ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τποικῆς Συνόδου:

"Περί τοῦ μή συγχωρεῖν εἰς τά κοιμητήρια, ἤ εἰς τά λεγόμενα μαρτύρια πάντων τῶν αἱρετικῶν ἀπιέναι τούς τῆς Ἐκκλησίας, εὐχῆς ἤ θεραπείας ἕνεκα, ἀλλά τούς τοιούτους, ἐάν ὧσι πιστοί, ἀκοινωνήτους γίνεσθαι μέχρι τινός, μετανοοῦντας δέ, καί ἐξομολογουμένους ἐσφάλθαι, παραδέχεσθαι".


 Κανών ΛΒ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ αἵρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινες εἰσίν ἀλογίαι μᾶλλον, ἤ εὐλογίαι".


 Κανών ΛΓ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι".

«Ου χωρεί συγκατάβασις εις τα της Πιστεως». Αγ. Μάρκος

 

  «Βούλομαι πλατύτερον την εμήν γνώμην ειπείν... ίνα σύμφωνος ω εμαυτώ απ’ αρχής έως τέλους και μη δόξη τισίν ότι άλλα έλεγον, άλλα δε έκρυπτον εν τη διανοία... λέγω δε περί του Πατριάρχου ή του κλήρου αυτού ή των κοινωνούντων αυτώ τινα συνεύξασθαι ή συμφορέσαι τοις εκ του ημετέρου μέρους ιερεύσι τοις προς τα τοιαύτα προσκληθείσι δόξας ως οιοδήποτε τρόπω προσίεμαι και εν τω κρυπτώ την αυτού κοινωνίαν και ίνα μη η σιωπή μου συγκατάβασιν τινα υπονοήσαι παρέξει, τοις μη καλώς και εις βάθος ειδόσι τον εμόν σκοπόν, λέγω και διαμαρτύρομαι ενώπιον των παρατυχόντων πολλών και αξιολόγων ανδρών, ως ούτε βούλομαι την αυτού ή την μετ’ αυτού κοινωνίαν το παράπαν ουδαμώς ούτε επί τη ζωή μου ούτε μετά τον θάνατόν μου... Πέπεισμαι γαρ ακριβώς, ότι όσον αποδιΐσταμαι τούτου και των τοιούτων εγγίζω τω Θεώ και πάσι τοις πιστοίς και Αγίοις Πατράσι και θεολόγοις της Εκκλησίας· ώσπερ αν πείθομαι τοις... συντιθεμένοις τούτοις, αποδιΐσταμαι της αληθείας και των μακαρίων διδασκάλων της Εκκλησίας· και δια τούτο λέγω ώσπερ παρά πάσαν μου την ζωήν ήμην ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΣ απ’ αυτών ούτω και εν τω καιρώ της εξόδου μου και έτι μετά την εμήν αποβίωσιν και εξ όρκου εντέλλομαι ίνα μηδείς εξ αυτών προσεγγίση ή εν τη εμή κηδεία ή εν τοις μνημοσύνοις μου....» Αγ. Μάρκος

 

Κανών ΛΔ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ πάντα χριστιανόν ἐγκαταλείπειν Μάρτυρας Χριστοῦ, καί ἀπιέναι πρός τούς ψευδομάρτυρας, τοῦτ' ἐστιν αἱρετικῶν, ἤ αὐτούς πρός τούς προειρημένους, αἱρετικούς γινομένους· οὗτοι γάρ ἀλλότριοι τοῦ Θεοῦ τυγχάνουσιν. Ἔστωσαν οὖν ἀνάθεμα οἱ ἀπερχόμενοι πρός αὐτούς".


Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός:

«Ο ένας ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ είναι ο ΠΑΠΑΣ, και ο έτερος είναι αυτός που είναι στο κεφάλι μας, χωρίς να ειπώ το όνομά του· το καταλαμβάνετε, μα λυπηρόν είναι να σας το ειπώ, διότι αυτοί οι ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ είναι εις την ΑΠΩΛΕΙΑΝ, καθώς το έχουν». (Διδαχή Η’).

 

 Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Πόποβιτς: 
«Τρεις είναι οι μεγαλύτερες Πτώσεις του ανθρώπου. α)Η πτώσις του Αδάμ β) Η πτώσις του Ιούδα και γ) Η πτώσις του ΠΑΠΑ».

Κανών ΛΖ΄ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ παρά τῶν Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν τά πεμπόμενα ἑορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζει αὐτοῖς".

 

ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ
Κανόνας ΚΘ': «Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ιουδαΐζουν και να σχολάζουν το Σάββατο, αλλά να εργάζονται κατ’ αυτήν την ημέρα, και να προτιμούν την Κυριακή, αν βέβαια δύνανται, για να σχολάζουν ως Χριστιανοί, και αν βρεθούν ιουδαϊστές (ιουδαΐζοντες), ας είναι ανάθεμα από το Χριστό».

 

 

Κανόνας ΛΖ': «Δεν πρέπει να λαβαίνουμε τα (γιορτινά δώρα) που στέλνουν οι Εβραίοι ή οι αιρετικοί μήτε να εορτάζουμε μαζί τους».
Κανόνας ΛΗ': «Δεν πρέπει να λαβαίνουμε άζυμα από τους Εβραίους ή να έχουμε κοινωνία στις ασέβειές τους».

 

Κανών Θ' τοῦ Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας:

 

Ἐρώτησις.  Εἰ ὀφείλει Κληρικός εὔχεσθαι, παρόντων Ἀρειανῶν, ἤ ἄλλων αἱρετικῶν; ἠ οὐδέν αὐτόν βλάπτει, ὁπόταν αὐτός ποιῇ τήν εὐχή, ἤγουν τήν προσφοράν;


 Ἀπόκρισις.
Ἐν τῇ θεία ἀναφορᾷ ὁ Διάκονος προσφωνεῖ πρό τοῦ ἀσπασμοῦ: "Οἱ ἀκοινώνητοι περιπατήσατε". Οὐκ ὀφείλουσιν οὖν παρεῖναι, εἰ μή ἄν ἐπαγγέλλωνται μετανοεῖν καί ἐκφεύγειν τήν αἵρεσιν". 

 

Στούς πιό πάνω Κανόνες θά πρέπει νά προστεθοῦν καί οἱ 

 Κανών Β' τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου:


"Πάντας τούς εἰσιόντας εἰς τήν Ἐκκλησίαν, καί τῶν Ἱερῶν Γραφῶν ἀκούοντας, μή κοινωνοῦντας δέ εὐχῆς ἅμα τῷ λαῷ ἤ ἀποστρεφομένους τήν μετάληψιν τῆς Εὐχαριστίας, κατά τινά ἀταξίαν, τούτους ἀποβλήτους γίνεσθαι τῆς Ἐκκλησίας, ἕως ἄν ἐξομολογησάμενοι καί δείξαντες καρπούς μετανοίας και παρακαλέσαντες, τυχεῖν δυνηθῶσι συγγνώμης. Μή ἐξεῖναι δέ κοινωνεῖν τοῖς ἀκοινωνήτοις, μηδέ ἐν ἑτέρᾳ Ἐκκλησίᾳ ὑποδέχεσθαι τούς ἐν ἑτέρᾳ Ἑκκλησίᾳ μή συναγομένους. Εἰ δέ φανείῃ τις τῶν 
επισκόποπων, η Πρεσβυτέρων ἤ Διακόνων, ἤ τις τοῦ κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνω, καί τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι, ὥς ἄν συγχέοντα τόν κανόντα τῆς Ἐκκλησίας".

 

Κανών Α' τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, (ἐπικυρώνει τούς Κανόνες τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί Ἀντιοχείᾳ Τοποικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἁγ. Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας).

 

Κανών Β΄ τῆς ΣΤ' Οικουμενικῆς Συνόδου, (ἐπικυρώνει τούς Ἀποστολικούς Κανόνες, τούς Κανόνες τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί Ἀντιοχείᾳ Τοπικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἁγ. Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας).

 

Κανών Α΄ τῆς Ζ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, (ἐπικυρώνει τούς Ἀποστολικούς Κανόνες, τούς Κανόνες τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί Ἀντιοχείᾳ Τοπικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἁγ. Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας). 

 

 

«Μεγάλο, πολύ μεγάλο και σπουδαίο είναι ένα ζήτημα που δεν του δώσανε σχεδόν καθόλου προσοχή οι περισσότεροι Έλληνες. Κι αυτό είναι το ότι από καιρό αρχίσανε κάποιοι δικοί μας κληρικοί να θέλουν και να επιδιώκουν να δέσουν στενές σχέσεις με τούς παπικούς, που επί τόσους αιώνες μας ρημάξανε. Γιατί, στ’ αληθινά, δεν υπάρχει πιο μεγάλος αντίμαχος της φυλής μας, κι επίμονος αντίμαχος, που, σώνει και καλά, θέλει να σβήσει την Ορθοδοξία.Οι δεσποτάδες που είπα πως τούς έπιασε, άξαφνα κι αναπάντεχα, ο έρωτας με τούς Λατίνους, λένε πως το κάνουν από “αγάπη”. Μα αυτό είναι χονδροειδεστάτη δικαιολογία και καλά θα κάνουνε να παρατήσουνε αυτά τα ρασόλια της “αγάπης”, που την κάνανε ρεζίλι. Ο διάβολος, άμα θελήσει να κάνει το πιο πονηρό παιγνίδι του, μιλά, ο αλιτήριος για αγάπη. Ο,τι είπε ο Χριστός, το λέγει κι αυτός κάλπικα, για να ξεγελάσει...
Τώρα, στα καλά καθούμενα, τούς ρασοφόρους μας τούς έπιασε παροξυσμός της αγάπης για τούς Ιταλιάνους, που στέκουνται, όπως πάντα, κρύοι και περήφανοι, και δεν γυρίζουνε να τούς δούνε αυτούς τούς “εν Χριστώ αδελφούς”, που όσα τούς κάνανε από τον καιρό των Σταυροφόρων ίσαμε τώρα, δεν τούς τάκανε μήτε Τούρκος, μήτε Ταταρος, μήτε Μωχαμετάνος. Ίσως κι οι δικοί μας να το κάνουν από παρεξηγημένη καλωσύνη.
Oπως είπα, οι περισσότεροι δικοί μας δεν δώσανε καμμιά σημασία σ’ αυτές τις φιλοπαπικές κινήσεις, που είναι θάνατος για το γένος μας και που τις κινήσανε οι καταχθόνιες δυνάμεις που πολεμάνε τον Χριστό και που με τα λεπτά τούς αγοράζουνε όλους, δεν δώσανε λοιπόν καμμιά σημασία, γιατί τα θεωρούνε τιποτένια πράγματα, αν δεν είναι κι ίδιοι αγορασμένοι, άξια μοναχά για κάποιους στενοκέφαλους και φανατικούς αποπετρωμένους χριστιανούς. Τωρα τα μυαλά γινήκανε φαρδειά, και καταγίνουνται με άλλα, κοσμοϊστορικά προβλήματα! “Θα καθόμαστε να κυττάζουμε τώρα παπάδες κι Ορθοδοξίες;”. Μα αυτούς δεν τους μέλει κι αν εξαφανισθεί από τον κόσμο κάθε ελληνικό πράγμα. Και θα εξαφανισθεί όχι τόσο εύκολα με τον αμερικανισμό που πάθαμε, όσο αν γίνουμε στη θρησκεία παπικοί. Γιατί γι’ αυτού πάμε. Παπική Ελλάδα θα πει εξαφάνιση της Ελλάδας. Να γιατί είπα πως είναι πολύ σπουδαίο ζήτημα αυτές οι ερωτοτροπίες που αρχίσανε κάποιοι κληρικοί δικοί μας με τούς παπικούς, κι η αιτία είναι το ότι δεν νοιώσανε τι είναι Ορθοδοξία ολότελα, μ’ όλο που είναι δεσποτάδες.
Τo κακό είναι πως ο λαός δεν πήρε, καλά-καλά, είδηση για τη συνομωσία. Ποιός να τον πληροφορήσει αφού οι γραμματισμένοι τα θεωρούνε αυτά τα πράγματα ανάξια για τη μοντέρνα σοφία τους, και τρέχουν σημαιοφόροι σε κάθε νεωτερισμό;
Απο τότε που αρχίσανε οι λυκοφιλίες ανάμεσα στούς δικούς μας και στούς παπικούς (και σημείωσε πως οι δικοί μας φαγωθήκανε πρώτοι να πιάσουνε σχέση με τούς Λατίνους σαν να πήρανε από κάπου διαταγή, κι ολοένα μιλάνε για “τον διάλογον” μαζί τους, δίχως να ξέρουνε καλά-καλά τι λένε), από τότε λοιπόν, ακούμε, κάθε τόσο, κάτι πράγματα θεατρικά, άνοστα, ανόητα, δίχως καμμιά σοβαρότητα... με σκοπό να πουλήσουν την Ορθοδοξία, γιατί γι’ αυτούς είναι καθυστερημένη μορφή του Χριστιανισμού, δηλ. ένας βλάχικος χριστανισμός... Και τι κάνανε; Τίποτα! Λογια πολλά και χαμένα, που να ντρέπεται κι ο τελευταίος Έλληνας Ορθόδοξος...
Κι εμείς οι Ορθόδοξοι, που φυλάξαμε το βαθύ μυστήριο της ευσέβειας, τώρα, στα καλά καθούμενα, πάμε να γίνουμε ένα μ’ αυτούς που γελοιοποιήσανε τον Χριστό όσο κανένας άθεος. Αλλά, από που να πιάσει κανένας και που να τελειώσει;
Όσοι ήτανε έως τώρα αδιάφοροι για τη θρησκεία και για την Εκκλησία, και που πολλοί απ’ αυτούς τις περιπαίζανε μάλιστα, όλοι αυτοί γινήκανε έξαφνα παπόφιλοι, και μασάνε σαν μαστίχι την ψεύτικη λέξη “αγάπη”. Μεγαλύτερο ρεζιλίκι δεν έγινε. Εμείς οι άλλοι που είμαστε κολλημένοι από νεότητος στην Εκκλησία μας, είμαστε στενοκέφαλοι, μοχθηροί, γυμνοί από αγάπη κι από αληθινή ευσέβεια. Η μόδα είναι τώρα να φαίνεσαι άνθρωπος της εποχής μας, που ένοιωσε τα "αιτήματά" της...». ( ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ-ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΝΘΗ)

 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

‘’Στῶμεν καλῶς στῶμεν μετά φόβου…’’

 

            Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν, εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος, οὗτος Κριτὴς ἐστιν, ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας, μηδεὶς εἰσέλθῃ πειράζων, τὴν πίστιν τὴν ἀμώμητον, ἀλλ' ἐν πραότητι καὶ φόβῳ, Χριστῷ προσέλθωμεν, ἵνα λάβωμεν ἔλεον, καὶ χάριν εὕρωμεν, εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.     Κυρική τῶν βαῒων ἑσπέρας τριώδιον σελίς 358.

          Οἱ Παλαιότεροι Ἁγιορεῖται Πατέρες, οἱ πρίν ἀπό ἡμᾶς τούς  νεωτέρους  Ζήσαντες καί καλῶς τελειοθέντες ἐν Ἁγίω Ὂρει, εἶναι οἱ Πατέρες ἐκεῖνοι, οἱ θαυμαστοί Μοναχοί καί Ἱερομόναχοι, οἱ ὁποῖοι μέ τήν θεάρεστον ζωήν των, μέ τήν ἀγαθήν προαίρεσιν, ἀλλά καί τήν ἐνάρετον καί κατά Θεόν Κοινοβιακήν καί Ἡσυχαστικήν ζωήν των, ἐδῶ στό Περιβόλι τῆς Παναγίας μας, ἀνέπαυσαν τόν θεόν, τήν κυρίαν θεοτόκον, καθώς καί τούς ἀνθρώπους πού συναναστράφησαν ἐπί ἒτη πολλά.

          Οἱ Πατέρες ἐκεῖνοι, τούς ὁποίους ἀπό τό ἒτος 1965 ἐγνώρισα καί ἒζησα, ἦλθαν στό  Ὂρος, ὡς ξένοι καί ὡς ξένοι ἒφυγαν γιά τήν ἂλλη ζωή.

          Ἦσαν καλοκάγαθοι καί ἁπλοῖ, ὁλιγογράμματοι ἢ τελείως ἀγράμματοι, ἓνεκα τῶν πολλῶν καταστάσεων πού πέρασαν στήν προηγούμενη ζωή τους.                                                    Ἂλλοι  Ἠγούμενοι Κοινοβιᾶται, ἂλλοι γέροντες μέ  Συνοδεία Μοναχῶν, ἂλλοι ταπεινοί καί ἂριστοι ὑποτακτικοί, καί ἂλλοι μέ  διάφορα  χαρίσματα καί ἀρετές ἐστολισμένοι.

          Τότε, μέσα στό  Ἃγιον  Ὂρος, ‘’κυκλοφοροῦσε’’ ἓνα γνήσιο Ἁγιορείτικο  Πνεῦμα  ταπεινόσεως, ἓνα φρόνημα  Ἃγιον, ἓνας Μοναχικός καί Καλογερικός Χαιρετισμός χωρίς χειραψίες καί ἀγκαλιάσματα, ὃπως σήμερα.

          Τότε, τό  Ἃγιον  Ὂρος, ἐυωδίαζε ἀκόμη ἀπό Καλογερική Ἁγιορείτικη ζωή, διότι ὃλοι οἱ Πατέρες ζοῦσαν ἐν μετανοία.

          Τότε, ἡ ἒρημος τοῦ  Ὂρους, Κατουνάκια, Ἃγιος Βασίλειος, Κερασιά, Καυσοκαλύβια, Ἃγιος Νεῖλος, Χαῒρι, Ρουμανική Σκήτη καί τοῦ κυρ-Ἠσαῒου, τόποι καί περιοχές πού εὐωδιάζουν ἀκόμη σήμερον, ἀπό τόν ἱδρῶτα, τόν ἀγῶνα καί τήν Ἀσκητικήν, Ἐρημικήν καί ἡσυχαστικήν ζωήν τῶν Πατέρων ἐκείνων.

          Τό  Ἃγιον  Ὂρος εἶχε καί  πρέπει νά ἒχει τήν δική του πνευματική, ἀσκητική καί καλογερική ζωή, δέν πρέπει νά ὑπάρξη ἀλοίωσις αὐτῆς τῆς ζωῆς.

          Δέν πρέπει ἐμεῖς οἱ νεώτεροι, Μοναχοί, Ἱερομόναχοι, Ἡγούμενοι, Γέροντες καί ὑποτασόμενοι  Ἁγιορεῖται νά διαμορφώσουμε, νά ἀλλοιώσουμε, νά ἀντικαταστήσουμε καί νά διαφοροποιήσουμε οὐδέν ἀπό ὃσα παρελάβωμεν ἀπό τούς Ἁγίους ἐκείνους Πατέρας.

          Θά  ἦτο, ἲσως προσβολή, παρακοή, περιφρόνηση, ἀνταρσία καθώς καί ἀπείθεια, πρός ἐκείνους τούς πατέρας ἀπό ἡμᾶς, ἂν δέν τιμήσουμε καί δέν ἀξιοποιήσουμε περισσότερο ἐκεῖνα πού παρελάβαμε ἀπό αὐτούς, κυρίως τήν πνευματικήν αὐτῶν κληρονομίαν, ἀλλά καί τήν ἐξ οὐρανοῦ δοθεῖσαν εἰς αὐτούς τούς παλαιούς, καί εἰς ἡμᾶς κατά σειράν, ἁγίαν καί ἱερᾶν Ἁγιορειτικήν Παράδοσιν.

          Περισσότερον ὃλων τούτων - ταπεινά φρονῶ - ὃτι πρέπει νά παραμείνωμεν ἀκλόνητοι καί σταθεροί, ἒναντι τῶν σημερινῶν πνευματικῶν προβλημάτων, πού ἀπασχολοῦν τόν Ἱερόν τοῦτον τόπον, τῆς κυρίας θεοτόκου, τῆς Παναγίας μας.

                Οἱ πρῶτες λέξεις τοῦ τροπαρίου: φοβερόν τό ἐμπεσεῖν…. μέ τρομάζουν ὡς Ἁγιορείτη, ὂχι ὃτι θά χάσω κάτι ὑλικό, ἀλλά μήπως δέν συμφωνῶ μέ ἐκείνους τούς πατέρας, μήπως κυρίως λυπήσω τήν κυρίαν Μας θεοτόκον, τήν Ἁγιορείτησα καί κοινήν Μητέρα ὃλων τῶν ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, τήν ὁποῖαν ὁ Ἁγιώτατός μου Κύριλλος  Ἀλεξανδρείας ἀνεκήρυξε θεοτόκον, ἐξωστρακίζοντας τόν αἱρετικώτατον Νεστώριον καί τήν βλασφημίαν αὐτοῦ, ὀνομάζοντας τήν Παναγία Μας Χριστοτόκον καί ὂχι θεοτόκον, τό 431 μετά Χριστόν, ὡς πρῶτος καί ἀρχηγός τῆς ἐν Ἐφέσω  Γ ! τρίτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

                Τό:  φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας θεοῦ ζῶντος…. μέ φοβίζει καί μέ τρομάζει ἀκόμη, ἐνθυμούμενος τί λέγει ἡ Ἐκκλησία μας γιά θέματα αἱρετικά καί πνευματικά.                                                Ἡ  Ἐκκλησία ἀναφέρει τό:   Ὣς ἒδοξε τῶ Κυρίω.                                                                      Αὐτό σημαίνει ὃτι,ἐντός τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ ἡ γνώμη τοῦ Κυρίου Μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι:                                                                                                             Αὐτή.                                                                  Θεορητικῶς  καί  ἐμπράκτως αὐτό σημαίνει ὃτι:  Ἡ τοποθέτησις τῆς Εἰκόνος τοῦ Κυρίου Μας  Ἰησοῦ  Χριστοῦ, εἰς τόν Δεσποτικόν  θρόνον  τῆς  Πρώτης  Οἰκουμενικῆς  Συνόδου, ὑπό τοῦ Ὀρθοδόξου Βασιλέως  Μεγάλου Κων/νου:

ΩΣ ΕΔΟΞΕ ΤΩ ΚΥΡΙΩ, καί ὂχι ὡς ἒδοξε τῶ Βασιλείω Γοντικάκι προηγουμένω τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων.

          Ἒτσι  ἡ ‘’Παρακαταθήκη’’ Μάϊος - Ἰούνιος 2017, τεῦχος 114, σελίδα 2α  δημοσιεύει ὡς πραγματικό κείμενο τοῦ Ἁγίου Ὂρους τήν << Ἒμπονο Κραυγή>> τῆς Παναγούδας, ἀλλά καί τῶν ἂλλων Κελλιωτῶν Πατέρων, καί ὂχι τήν <<ἒκθεση εὐσεβῶν ἰδεῶν>>  γραμμένη ἀπό τόν Ἰβηρίτη Προηγούμενο  π. Βασίλειο Γοντικάκη, πού ὑπέγραψαν οἱ 15 δεκαπέντε Μονές, ἐκτός ἀπό τούς 5 πέντε <<μεγάλους>> (πέντε Μοναστήρια) μέ γραπτή δήλωσή τους, καί ἐξέφρασαν τήν ἀντίθεσή τους στό κείμενο τῆς  Ἐκτάκτου Διπλῆς  Ἱερᾶς Συνάξεως ( Ε.Δ.Ι.Σ.) τοῦ Ἁγίου Ὂρους.

          Ὃταν οἱ <<μεγάλοι>> δέν στέκονται στό ὓψος τῶν περιστάσεων, τότε κάνουν τόν Σταυρό τους οἱ <<μικροί>> καί μπαίνουν μπροστά στόν ἀγῶνα. ( Παρακαταθήκη αὐτόθι σελίς 2α ).

           Διατί δέν εἶναι περισσότερο προσεκτικοί οἱ σημερινοί  Ἁγιορεῖται ;

<< Ὁ λογικός ἀνήρ, αὐτός ἑαυτόν θεωρῶν, δοκιμάζει τά πρέποντα καί τά συμφέροντα αὐτῶ, καί τίνα μέν ἲδια τῆς ψυχῆς ὑπάρχει καί ὠφέλειμα, τίνα δέ ἀλλότρια αὐτῆς, καί οὓτω φεύγει τά βλάπτοντα τήν ψυχήν ὡς ἀλλότρια καί χωρίζοντα αὐτόν τῆς ἀθανασίας». (ἁββᾶ  Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου).(φιλοκαλία τόμος Α! σελίδα 5 παράγραφος  ε!)

Ὁ Ἀββᾶς  Ἀντώνιος:

          << Ἦτο δέ καί εἰς τήν πίστιν εὐσεβέστατος καί τῆς ἀκραιφνοῦς Ὀρθοδοξίας τηρητής ἀκριβέστατος τόσον, ὣστε δεν ἢθελε ποτέ νά συνομιλήση φιλικά μέ αἱρετκόν τινα, ἀλλά πολύ τούς ἐχθρεύετο…. Παρήγγελε δέ εἰς  ὃλους τούς πιστούς νά μή τούς πλησιάζουν, ἐπειδή ἡ φιλία αὐτῶν εἶναι βλάβη ψυχῆς καί ἀπώλεια>>.  Συναξαριστής  Ἰανουαρίου  Ματθαίου Λαγγή. Σελίδα 372.

          << Μή ἀμελεῖτε εἰς τήν ἂσκησιν, ἀλλ’ ὣσπερ νά ἦτο ἡ τελευταία ἡμέρα σας, οὓτω καθ’ἑκάστην νά ἀγωνίζεσθε. Φυλάττεσθε ἀπό ρυπαρούς λογισμούς. Μή συγκοινωνεῖτε μέ τούς αἱρετικούς. Τηρεῖτε τήν τῶν Πατέρων Παράδοσιν. Πρό πάντων δέ τήν εὐσέβειαν εἰς τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, καθώς καί ἀπό τάς γραφάς ἐμάθετε>>. Συναξαριστής αὐτόθι σελίς 376.

          << Πεινάσατε, διψήσατε, γυμνητεύσατε, ἀγρυπνήσατε, πενθήσατε, κλαύσατε, στενάξατε τῆ καρδία ὑμῶν, δικιμάσατε εἰ  ἂξιοι  ἐστέ  τοῦ  Θεοῦ…>>.   ( ἁββᾶς  Ἀντώνιος  ὁ Μέγας ).

 

Γέρων Κύριλλος Μοναχός

       Κατουνακιώτης

 

 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΟΚ… Σφοδρή επίθεση στους Μητροπολίτες από τον Μοναχό Μωυσή εκ Πρεβέζης.. “Αποδείξτε ότι δεν είστε ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ”… Ανήκετε σε μασονικές στοές….

                                           

                                                             

          Γράφει ο Βαφειάδης ΑναστάσιοςΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ο γνωστός μοναχός Μωυσής εκ Πρεβέζης, που υπέστη διωγμούς, ύβρεις, λάσπη, ταλαιπωρία, εξευτελισμό, δυσφήμηση, επειδή βοηθάει τους πιστούς και διαδίδει τα λόγια και τις πράξεις του Κυρίου,,,,, εξαπολύει σφοδρή επίθεση στους Μητροπολίτες, και τους καλεί να αποδείξουν με πράξεις, ότι δεν είναι αιρετικοί.

Μάλλον δύσκολο αυτό. Να αποδείξουν τι οι Μητροπολίτες; Αφού όποιος λαϊκός γνωρίζει 5 πράματα,,, όχι παραπάνω, μπορεί να αντιληφθεί από μόνος του ότι το σχίσμα στην εκκλησία δεν δημιουργείται από όσους δεν μνημονεύουν τον ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ,,, τον Βαρθολομαίο,,, όπως λέει και ο Πατέρας, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαϊδας…!!!!

Ο Χρυσόστομος Μεσσηνίας παρέδωσε Ορθόδοξο Ναό της Επισκοπής του, σε καθηρημένο παπικό Ιερέα;;;;;;;;

Αναρωτιέται ο Μοναχός,,, εφόσον είστε Ορθόδοξοι,,, γιατί διώχνεται Ορθόδοξους;;;; Αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει, βγαίνει από το όρια της Πνευματικής αγάπης..

Και συνεχίζει την επίθεση ο Μοναχός,,, ότι δεν είναι απλά αιρετικοί,, αλλά ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ……

Όλα αυτά που γράφει και αποκαλύπτει ο Μοναχός Μωυσής,, δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητα από κανέναν πιστό, αλλά αντιθέτως πρέπει να σας βάλει σε σκέψεις και να αναζητήσετε μόνοι σας πλέον, ο καθένας ξεχωριστά, να μάθετε την αλήθεια για όσους απολαμβάνουν ανέσεις κοσμικές, με παχυλούς μισθούς, υπό την κάλυψη των ράσων, ενώ οδηγούν στις ράγες τους πιστούς προς την αίρεση. Ο Κύριος είπε,,,, ερευνάτε τας γραφάς…. Και όχι όπως έχει γίνει ευρέως γνωστό το “πίστευε και μη ερεύνα”… Αυτό είναι μια απάτη, μια πλάνη, και μια εφεύρεση, που μοναδικό σκοπό έχει την αποχαύνωση των λαϊκών….

Διαβάστε παρακάτω τα συγκλονιστικά λόγια του Μοναχού Μωυσή εκ Πρεβέζης…..

ΠΡΟΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ

& ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΜΩΥΣΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΚ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

Το παρόν κείμενο στάλθηκε σε όλες τις Μητροπόλεις.

Σήμερα η διοικούσα Εκκλησία, έχει καταργήσει την Θεοδώρητη ελευθερία και το αυτεξούσιο. Απαιτεί αδιάκριτη υπακοή, σε πρόσωπα, ανεξαιρέτως εάν αυτά συνοδοιπορούν με την αλήθεια του Ευαγγελίου των Αγίων Πατέρων ή την αίρεση.

Χρησιμοποιούν ως δούρειο ίππο την αρετή της υπακοής, στο ποίμνιο τους και τους μοναχούς ούτως ώστε να περάσουν δυσδιάκριτα την Νεοπατερική Θεολογία-Οικουμενισμό ομολογώντας μισές αλήθειες και μισά ψεύδη.

Επιχειρείται η δια της βίας ψευδοσυνοδική κατοχύρωση αιρετικής εκκλησιολογίας και επιβολή αποφάσεων δέκα «προκαθημένων επισκόπων», με την συνεργία μυστικών υπηρεσιών των Η.Π.Α. Καθώς και οι διώξεις σε Ορθοδόξους προασπιστές της αληθούς πίστεως για το αυτοδίκαιο δικαίωμά μας της διακοπής μνημοσύνου αιρετίζοντος ή αιρετικού επισκόπου.

Το σχίσμα που μας επισυνάπτετε ότι δημιουργούμε στην Εκκλησία με την – κατά τους Ιερούς Κανόνες 31ο των Αγίων Αποστόλων και 15ο της Πρωτοδευτέρας Συνόδου – αποτείχιση που ακολουθούμε κατά την περπατημένη οδό των Αγίων μας και αποφάσεων από Συνόδους των Αγίων μας, το έχετε κάνει εσείς, συνεργεία των μασονικών στοών προεξάρχοντος του Αρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου.

Είπε ο Κύριος: Συμβιβασμούς με την παράταξη του διαβόλου δεν δέχομαι…εκείνος που δεν είναι εξ΄όλης της ψυχής μαζί μου, είναι εναντίον μου. Και εκείνος που δεν μαζεύει με εμένα τα πνευματικά πρόβατα μου, αυτός σαν άλλος λύκος τα σκορπίζει. Λουκ. 11,23. Ατράνταχτη απόδειξη γι αυτό είναι οι διωγμοί που μας έχετε εξαπολύσει.

«Εξαιτίας όμως των φαρισαίων δεν ομολογούσαν φανερά την πίστη τους, για να μην αφοριστούν και διωχθούν από τη συναγωγή». Ιωανν.12,42. Έτσι και εσείς, φοβάστε, μην σας καθαιρέσει ο πατριάρχης και χάσετε το βόλεμά σας.

Τότε που θα βρεθούν Ορθόδοξοι να κάνουν σύνοδο να καταδικάσει την αίρεση, όταν όλοι σας παραμένετε μέσα σ΄αυτήν με την αποδοχή της, μνημονεύοντας; Γιατί έτσι λέτε, ότι δεν μπορούμε να σταματήσουμε την μνημόνευση έως ότου να γίνει Οικουμενική Σύνοδος να καταδικάσει τον πατριάρχη ως αιρετικό. ΨΕΥΔΕΣΘΕ !!

Οι συχνές συναναστροφές και διάλογοι με τους παπικούς μόλυναν τα πρώην Ορθόδοξα φρονήματά σας. Καθώς και οι παχυλοί μισθοί και τυχερά σας, όπως επίσης και το γεγονός, ότι εκεί που σπουδάσατε Θεολογία και μόνο Θεός δεν υπάρχει, μάθατε όχι Ορθόδοξη Θεολογία αλλά Οικουμενιστική.

Όταν η Θεολογικές γνώσεις δεν συμπορεύονται με την Ορθοδοξία και Ορθοπραξία και την βιωματική μετάνοια, στο τέλος μπορεί να καταντήσουν από μόνες τους, αυτούς που τις κατέχουν άριστα, Θεομάχους.

Πως είναι δυνατόν ένας Ορθόδοξος να διώχνει ένα άλλο Ορθόδοξο; Αυτό σημαίνει ότι κάποιος δεν είναι Ορθόδοξος. Και σύμφωνα με το λόγιο του Κυρίου: «Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν», αλλά και από το Αγιολόγιο των Ομολογητών, Ορθόδοξοι ήταν πάντα οι διωκόμενοι. Το αυτό δείχνει και ο λόγος του Κυρίου: «Από αυτό θα σας καταλάβουν ότι είστε μαθητές μου, εάν έχετε αγάπη μεταξύ σας». Και η αγάπη, ποτέ δεν καταδιώκει, δεν συκοφαντεί, δεν ψεύδεται, δεν υποκρίνεται. Και συνεχίζει ο Κύριος και λέει: «αλλά ταύτα πάντα ποιήσουσιν υμίν δια το όνομά μου, ότι ούκ οίδασι τον πέμψαντά με. Ιωάνν. 15, 20-21.

Δεν αποδεχόμαστε τις αποφάσεις της Ψευτοσύνοδου της Κρήτης ως Ορθόδοξες, αλλά τις καταγγέλλουμε δημόσια ως αιρετικές. Οι 13 λόγοι που μας το επιβάλουν αυτό υπάρχουν στην επί αιρέσεως μήνυση που έχει καταθέσει η Ι.Μονή της Αγίας Παρασκευή Μηλοχωρίου, στις αυτοκέφαλες Εκκλησίες που δεν πήραν μέρος στην ληστρική Σύνοδο της Κρήτης.

Επειδή με Σύνοδο της Ιεραρχίας αποδεχθήκατε τις αποφάσεις της ψευτοσυνόδου της Κρήτης, είστε εκτός Εκκλησίας, αφού

αποσχιστήκατε αιρετικά από την Εκκλησία των Αποστόλων ως Σώμα Χριστού, και δεν έχετε το δικαίωμα να με καλείτε σε απολογία (Μητρόπολη Μεσσηνίας) για ανύπαρκτα παραπτώματα και να μου απαγορεύετε να κηρύττω το λόγο του Θεού στο λαό.

Κάθε κατηγορία εναντίον μου είναι ψευδής και συκοφαντική. Αδιαφορείτε για την αλήθεια και το όφελος του λαού, θέλετε να κλείσει το στόμα μου, γιατί αποκαλύπτεστε και επίσης γιατί βοηθιέται ο λαός.

Οι ακατανόμαστες εκφράσεις που χρησιμοποιείτε για κάθε εργάτη του Ευαγγελίου, πρώτον δείχνει το ποιόν σας και δεύτερο σηκώνει αγωγή και μήνυση από μέρους μας.

Εσείς που μας διώκετε, είσαστε Ορθόδοξοι (στα χαρτιά πλέον) χάρι στους διωγμούς που υπέστησαν οι Άγιοι μας από ομοϊδεάτες σας αιρετικούς. Και οι απόγονοί μας θα είναι Ορθόδοξοι χάρι στους διωγμούς που υφιστάμεθα εμείς σήμερα από εσάς τους Οικουμενιστές-αιρετικούς. Σας ευχαριστούμε εγκαρδίως που μας βάλατε στο δρόμο των μακαρισμών του Κυρίου.

Καταγγέλλω στους Ορθόδοξους πιστούς την διοίκηση της λεγόμενης «Εκκλησίας της Ελλάδος», ως, όχι μόνο αιρετική, αλλά και Αντίχριστη, σε μια άνευ προηγουμένου προδοσία. Για τον εξής λόγο:

Ο Κύριος είπε: «δεν μπορείτε να είστε δούλοι σε δύο Κυρίους». Ο Σιωνισμός μέσω της μασονίας έχει διεισδύσει σε πλείστα από τα ανώτατα κλιμάκια της Ιεραρχίας, των Μονών, ακόμα και στο Άγιον Όρος. Δεν μπορεί να είναι κάποιοι και μασόνοι και Ποιμένες του Χριστού.

Έκδηλο παράδειγμα οικουμενιστικού φρονήματος και πράξης ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος. Πως είναι δυνατόν να παραδίδει Ορθόδοξο ναό της Επισκοπής του, σε πρώην καθηρημένο Ορθόδοξο Ιερέα και νυν παπικό τον κ. Γεώργιο Ντάγκα και να μην θέλει να δεχτεί ένα Ορθόδοξο μοναχό στην επισκοπή του να βοηθήσει το λαό με το Λόγο του Θεού, όπου ο ίδιος ο λαός μου το ζητάει. Κανείς σας δεν ενδιαφέρετε να μάθει τι κηρύττω, αλλά μόνο να μην κηρύττω;

Καταντήσατε στην ελεεινή κατάσταση, να απαγορεύετε σε πιστούς να με δεχτούν στα σπίτια τους να ακούσουν λόγο μετανοίας και να

τους απειλείται ότι θα τους αφήσετε ακοινώνητους! Αθεόφοβοι, μήπως έχετε και τα κλειδιά του παραδείσου;

Ποιος καθιέρωσε νόμους και δεοντολογίες για ευλογίες από τους μητροπολίτες, σε μας τους Ορθοδόξους, ενώ για τους αιρετικούς δεν υπάρχουν αυτοί, οι νόμοι; Από ποιους παίρνουν ευλογία οι Ιεχωβάδες, οι Πεντηκοστιανοί, οι δωδεκαθεϊστές, οι σατανιστές, οι μουσουλμάνοι να κηρύττουν τις πλάνες τους; Και ποιος τους εμποδίζει όταν αυτοί παρασέρνουν απροκάλυπτα τόσο κόσμο στην αίρεση και επομένως στην κόλαση;

Παραδέχεστε κάποιοι από εσάς ότι ο οικουμενισμός είναι αίρεση, αλλά τους μοναχούς και Ιερείς που θέλουν να τηρήσουν ακρίβεια στο θέμα της μνημόνευσης σας, τους διώχνετε.

Πως μας διώχνετε από τα μοναστήρια μας, που δώσαμε υπόσχεση υπακοής και ισοβίου εγκαταβιώσεως, εργαζόμενοι χρόνια πολλά, όπου εσείς ποτέ δεν πατήσατε ως υποτίθεται μοναχοί;

Χρησιμοποιείτε χωρία της Γραφής προς ίδιον όφελος και επιτέλεση των σκοπών σας. Παρερμηνεύετε, διγλωσσείτε, υποκρίνεστε!

Το λόγιο του Κυρίου: «Ο ακούων υμών εμού ακούει», ειπώθηκε στους Αποστόλους. Εσείς δεν είστε πλέον εις τύπον των Αποστόλων και διάδοχοι εις τα έργα, και φρονήματα τους, αλλά μόνο εις τα την διαδοχή της Ιεροσύνης την οποία και αυτή θα την χάσετε σε μία μελλοντική Πανορθόδοξη ή Οικουμενική Σύνοδο εάν δεν μετανοήσετε τώρα.

Αυτό που παπαγαλίζετέ στον ακατήχητο λαό όπου επίσκοπος εκεί και Εκκλησία είναι παπικό. Όπου υπάρχει αλήθεια εκεί είναι η Εκκλησία, έστω και εάν μείνουν μόνο τρεις πιστοί ακόμη και αν όλοι οι επίσκοποι είναι αιρετικοί, κατά τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη.

Αν ήταν απροϋπόθετο: το «Πείθεσθε τις ηγουμένοις υμών και υπείκετε» του Αποστόλου Παύλου, Εβρ.13,17, τότε πως στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας έχουμε Ομολογητές, όπου χάρη στην αγία ανυπακοή τους σε Πατριάρχες και Επισκόπους, εμείς σήμερα είμαστε Ορθόδοξοι;

Δεν υπακούμε λοιπόν σε αποφάσεις και εντολές σας, ενόσω αποδέχεσθε τις αιρετικές αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου της

Κρήτης και μνημονεύετε τις αιρετικές προϊσταμένες σας αρχές. Και αυτός ο Ιωάννης της Κλίμακος που υμνεί τόσο την υπακοή, προτάσσει την αντιλογία και ανυπακοή για θέματα πίστεως. (περί ταπεινοφροσύνης -9-). Το ίδιο και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Β΄επιστολή του, στιχ.9-11. Ο καιρός που θα εκπληρωθεί ο λόγος του Προφήτη Δαυίδ για λόγου σας: «Και οι Ιερείς αυτών εν ρομφαία έπεσον» Ψ 77, 63, είναι κοντά.

Γιατί λέτε ότι δεν ζητάω ευλογία, αφού δεν πρόκειται να μου την δώσετε ποτέ να βοηθήσω τον λαό, που εσείς τον έχετε εγκαταλείψει; Μήπως δεν ζήτησα στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στην Πρέβεζα, από τον Ηγούμενο και από τον Μητροπολίτη Νικοπόλεως Χρυσόστομο; Φυσικά μου το αρνήθηκαν. Κανένας σας δεν θα μου έδινε. Κάνετε απόλυτη υπακοή, σε προϊσταμένους και δεν κάνετε στο θέλημα του Θεού που είναι στην παρούσα φάση, η Ορθόδοξη συμπαράσταση στο λαό και η κήρυξη μετανοίας.

«Επί της Μωσέως καθέδρας εκάθισαν οι γραμματείς και Φαρισαίοι (σήμερα εσείς οι δεσποτάδες)…..πάντα δε τα έργα αυτών ποιούσι προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις. Πλατύνουσι γαρ τα φυλακτήρια αυτών και μεγαλύνουσι τα κράσπεδα των ιματίων αυτών, φιλούσι δεν την πρωτοκλισίαν εν τοις δείπνοις και πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαίς και τους ασπασμούς εν ταις αγοραίς και καλείσθαι υπό των ανθρώπων ραββί ραββί..», έτσι και εσείς τώρα. Μόνοι σας επιλέγετε τους εαυτούς σας ως μητροπολίτες ή για να πώ την μαύρη αλήθεια, οι στοές. Μόνοι σας συνεδριάζετε, μόνοι σας αποφασίζετε.

Δεν θα έπρεπε να έχει και ο λαός λόγο, πρωτίστως αυτός για το ποιος θα είναι ο Επίσκοπός του; Δεν θα έπρεπε να γνωρίζει και να συμμετέχει και ο λαός σε αποφάσεις τόσο σοβαρές όπως στην Κρήτη; Καταργήσατε το συνοδικό σύστημα!! Ή μήπως τελικά Εκκλησία είστε μόνο εσείς;

Το καθήκον σας κατά το λόγιο του Κυρίου: «ο ηγούμενος ως ο διακονών», έχει αντικατασταθεί με ένα σύγχρονο πολιτικής φύσεως κατεστημένο, καταδυνάστευσης και περιφρόνησης του ποιμνίου. Καθώς μόνο απαιτείτε, (όπως για το παγκάρι, δοξολογίες, τραπεζώματα, αδιάκριτη υπακοή κ.α.) και δεν διακονείτε.

Για την πολύτιμη Ορθόδοξη πίστη μας, που είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας, έχουμε όλοι λόγο για κάθε απόφαση που θα παρθεί.

Ερήμην του λαού, των μοναχών, ακόμα και των Ιερέων, πήρατε αποφάσεις, για να καθυποτάξετε την Ορθοδοξία μας στον πρόδρομο του Αντιχρίστου, πάπα. Δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς οδηγείται την Ορθοδοξία, μέσω του Οικουμενισμού, στην Πανθρησκεία, που είναι το άρμα για να αναδειχθεί ο αντίχριστος.

Ο λαός είναι εντελώς ακατήχητος, από δική σας αδιαφορία και σκοπιμότητα.

Καλό είναι να μάθει ο Ελληνικός λαός, που άρχισε έστω και αργά κάτι να καταλαβαίνει, ότι εμείς οι μοναχοί που διωκόμαστε από σας τους αιρετικούς, είμαστε άμισθοι και ανασφάλιστοι κάποιοι. Ενώ εσείς πληρώνεστε με παχυλούς μισθούς από το αντίχριστο κράτος που δεν το ελέγχετε για τις παρανομίες του εις βάρος του ελληνικού λαού και της Ορθοδοξίας.

Σας καθυπόταξαν με τους μισθούς στα θελήματά τους. Κάποιοι από εσάς έχετε βίλλες – εξοχικά, όπως ο πατριάρχης και ο αρχιεπίσκοπος, λιμουζίνες, πισίνες, οδηγούς, υπηρέτες, φίλους, φιληνάδες, ακόμα και την πολιτική εξουσία στα χέρια σας, αφού πολλάκις έχετε στείλει την αστυνομία και εισαγγελείς για να πετάξετε μοναχούς και μοναχές από τα μοναστήρια τους, εκεί που έδωσαν υπόσχεση αφιέρωσης αληθινής στο Χριστό. Όχι σαν και εσάς. Τα έργα σας δείχνουν ότι δεν αγαπάτε τον Θεό, κάποιοι μάλιστα δεν πιστεύετε καν. Θα έλεγα ότι λειτουργείτε εντελώς αυταρχικά.

Τα 8 ΟΥΑΙ του Κυρίου βρίσκουν πλήρη εφαρμογή πάνω σας.

Σας ταιριάζει η πιο βαριά κουβέντα του Κυρίου μας προς στους Γραμματοφαρισαίους «γεννήματα εχιδνών». Όπως η έχιδνα τρώει την κοιλιά τής μάνα της, για να βγεί στη ζωή και την θανατώνει, έτσι και εσείς σκοτώνετε το λαό που σας προσκυνά, ως είς τύπον Χριστού, που δεν είστε, με την ψευδή, υποκριτική και Οικουμενιστική διδασκαλία σας.

Και μόνο για τη βλάσφημη δήλωση που έκανε στην Γενεύη ο Πατριάρχης το 1995, ότι «Όλες οι θρησκείες σώζουν», παραβαίνοντας το λόγιο του Κυρίου που είπε, «Εγώ είμαι η Οδός, η αλήθεια και η ζωή» και αλλού «Εγώ είμαι η θύρα των προβάτων», είναι αναθεματισμένος Γαλ. 1, 8 και Α’ Κορινθ. 16, 22.

Και εσείς συνεχίζετε να βλασφημείτε το Άγιο Πνεύμα στο Ιερό θυσιαστήριο, κοινωνώντας μαζί του και μνημονεύοντάς τον ωσάν να ορθοτομεί το Λόγο της Αληθείας. Αν δεν είστε Οικουμενιστές όπως διακηρύττετε κάποιοι από εσάς, δείξτε το στην πράξη, πρωτίστως με την διακοπή της μνημόνευσης του η οποία επιβάλλεται προ συνοδικής διαγνώμης και μη διαστρεβλώνετε την αλήθεια, σύμφωνα με το 15 κανόνα της πρωτοδευτέρας του Μ. Φωτίου και…..

Ο πατριάρχης πιστεύει και κηρύττει, σε αντίθεση με δεκάδες Συνόδους και εκατοντάδες Αγίους, ότι η παπική «εκκλησία» είναι κανονική και ο πάπας Ρώμης, επίσκοπος. Το 1991 στο Μπαλαμάντ του Λιβάνου αποδέχτηκε την θεία χάρη των μυστηρίων των παπικών καθώς και την Ουνία!!

Αλλάξατε το σύμβολο της πίστεως. Δηδαδή: «το πιστεύω εις μίαν, αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». Και το «ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών».

Κατά την Θεία Λειτουργία, ζητούμε από το Θεό, την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Δεν ζητούμε την ενότητα και κοινωνία του Επισκόπου, διότι τότε θα δημιουργούσαμε ανθρώπινο σχήμα, ανθρώπινο σώμα με ανθρώπινη κεφαλή, το οποίο είναι η καρδιά και η όλη δομή του Παπισμού, είναι νεοαρειανισμός. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Χριστοκεντρική και όχι ανθρωποκεντρική.

Κατά τον Άγιο Θεόδωρο, ο ελαττωματικός Επίσκοπος κατά την πίστη και τη ζωή, είναι, αυτός ο οποίος έχει κάνει σχίσμα στην Εκκλησία. Όσοι τον ακολουθούν τυφλά και αόριστα οδηγούνται και αυτοί δια μέσου αυτής της ανθρώπινης ενσωματώσεως, εκτός Εκκλησίας και φυσικά, εκτός σωτηρίας.

Ένας φονιάς, μπορεί να μετανοήσει και αυτόν-ούς που θα σκοτώσει, μπορεί η πανσωστική πρόνοια του Θεού να τους σώσει. Εσείς οι επίσκοποι που απαρνηθήκατε την Ορθοδοξία αποδεχόμενοι τις αιρετικές αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, γίνεστε φονιάδες ψυχών, γιατί με την λανθασμένη και αιρετική καθοδήγηση ψυχών, τις κάνετε δυό φορές για την κόλαση.

Η αίρεσις δεν είναι τίποτε άλλο από την εισαγωγή και επικράτηση της ανθρώπινης λογικής, έστω και σε ένα μικρό θέμα, η οποία τίθεται σε αντικατάσταση του Λόγου του Θεού.

Ο Οικουμενισμός ή Θρησκευτικός Συγκρητισμός ή Γνωστικισμός περικλείει αιρέσεις οι οποίες ήδη έχουν καταδικασθεί από τους Αποστόλους, τις Οικουμενικές Συνόδους και τους Αγίους Πατέρες και προσφάτως είναι αίρεση κατεγνωσμένη και από τον νέο Πατέρα της Εκκλησίας, τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς.

Η μνημόνευση του επισκόπου κατά την Θεία Λειτουργία δηλώνει την ταυτότητα πίστεως επισκόπου και λαού, άρα σε καιρό αιρέσεως δηλώνει συμμετοχή στην αίρεση.

Οι λαϊκοί, όταν κινδυνεύει η πίστη, πρέπει να φεύγουν από τους Ιερείς που μνημονεύουν αιρετικό επίσκοπο, ή επίσκοπο που μνημονεύει τον αιρετικό πατριάρχη και να αγωνίζονται για την Ορθοδοξία, ομολογώντας τις αλήθειες τις πίστεως μας.

Αυτή η απομάκρυνση από εσάς τους αιρετικούς, που έχετε αποδεχθεί τις αιρετικές αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, ονομάζεται αποτείχιση, δηλαδή χωρισμός από κάθε τι, επιβλαβές, νόθο και ξένο προς την Ορθοδοξία, και έτσι εξασφαλίζεται η παραμονή στην Εκκλησία των Αποστόλων ως Σώμα Χριστού.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης έγραφε: «Όταν οι Αρχιερείς δεν ορθοδοξούν, τότε τον λόγο να τον έχουν οι μοναχοί». Όπως και ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης έλεγε ότι: «Έργο του μοναχού είναι να αγρυπνεί και να μην ανέχεται να γίνεται κάποια καινοτομία στο Ευαγγέλιο».

Σε όλες τις Οικουμενικές Συνόδους, προεξήρχαν και αποφάσιζαν προς αποκατάσταση της Πίστεως μας, πρώην διωγμένοι και τραυματισμένοι σωματικά ομολογητές, όλοι προερχόμενοι από το τάγμα των μοναχών.

Θα ΄ρθει ο καιρός που θα αλλάξουν οι ρόλοι μας. Θα είστε εσείς οι υπόλογοι και οι καταδικαστέοι. Ευχόμαστε να μετανοήσετε το γρηγορότερο, γιατί, κατά την Θεολογία της Ιστορίας που περιέχεται στην Παλαιά Διαθήκη, όταν προδίδετε η Ορθόδοξη πίστη, δηλαδή όταν εκδηλώνεται αποστασία από τον Άγιο Τριαδικό Θεό, να ξεσπάνε εθνικές συμφορές. Και μέσα στα δεινά που καταφθάνουν, πολλοί από εσάς δυστυχώς θα χαθείτε!!

Σημειωτέον ότι δεν απαντήθηκαν επιστολές μου στον μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης, όπου παραβρέθηκε και υπόγραψε στην Ψευδοσύνοδο της Κρήτης, καθώς και στους 19 Ηγουμένους του Αγίου Όρους όπου με γραπτή επιστολή, τους είχα ελέγξει για την

ύπουλη σιωπή τους, συνεπώς και συγκατάθεσή τους στις αιρετικές αποφάσεις της Κρήτης (Σεπτέμβρης 2016).

Σας προσκαλούμε όλοι οι αποτειχισμένοι, εντός της Εκκλησίας των Αποστόλων ως Σώμα Χριστού, Ορθόδοξοι μοναχοί, παρουσία και του λαού να μας αποδείξετε ότι δεν είστε αιρετικοί, σύμφωνα με την Γραφή, τους Αγίους Πατέρες και τους Ιερούς Κανόνες.

Εις από τους διωγμένους, αλλά και κανονικώς και νομίμως εγκαταβιών στην Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου. Και τρίτη φορά διωχθείς από εσάς τους «Ορθοδόξους».

Μωυσής Μοναχός εκ Πρεβέζης

Σημείωση: Την Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου στις 18:00 ο μοναχός Μωυσής θα μιλήσει κατά Κύριον λόγον για την αναγκαιότητα της μετάνοιας και πως ενεργείται αυτή. Στην περιοχή Μελισσίων, 17 Νοέμβρη & Αγίου Γεωργίου, έναντι του ναού του Αγίου Γεωργίου. 2ος όροφος.                                                                                                                                                                                                   ΓΕΡΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Φίλοι μου γειά σας,

Ἡ σελίδα αυτή δημιουργήθηκε μέ τήν ἐλπίδα νά βοηθηθούν κάποιες ψυχές στήν πνευματική τους πορεία πρός τό Χριστό. Ἀπό τόν ἱστότοπο αὐτό θά θίγονται καθαρά ὀρθόδοξα πνευματικά θέματα. Εὐχόμαστε μέ τήν βοήθεια τοῦ τριαδικοῦ θεοῦ μας νά ἐξυπηρετήσει ἀπόλυτα τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο δημιουργήθηκε.